Vandaag draaide het om timing


Vandaag een dag waarin alles wat ik bedacht had gesmeerd liep. En de zon scheen ook nog! Begonnen  vanuit Baarn, naar een bestemming ergens in het Gooi, voor familiebezoek.

Daarna overgestapt op het OV, plan was met de trein van Baarn naar Amsterdam. Maar eerst koffie drinken in de Huiskamer op het station. Je krijgt de koffie in een duurzame mok. 
 



Na een ontspannen rit op Amsterdam Centraal gearriveerd, hiernaast twee x een blij ei bij het IJ




Verder met tram 26 naar Zeeburgereiland, nooit eerder daar geweest




                                                                                                Mee eens!






Het doel van deze reis was hij bijwonen van de echo van mijn schoondochter en oudste zoon, het was een unieke belevenis!


En daarna ging onze tocht verder. 
Weer naar Amsterdam Centraal, even kijken hoe laat het was. Meteen door met de metro naar de Pijp, want daar zouden we in Rialto een film gaan kijken. 
We hadden nog ruim een uur de tijd, wilden nog iets eten en drinken. En zie daar, een paar meter verderop troffen wij een propvolle wijnproeverij. Er was gelukkig nog plek in de herberg, lekker een glas uitstekende wijn met bitterballen tot ons genomen




Superleuke tent, die gaan we onthouden, en zeker nog eens bezoeken!



We keken in het filmhuis  naar de documentaire Nesjomme, authentieke beelden van de Joodse gemeenschap in Amsterdam, tussen de twee wereldoorlogen in. Zeer de moeite waard, zeker voor Amsterdammers.

We waren in gezelschap van mijn jongste zoon, die een brede interesse heeft.


En na afloop ging ik met mijn geliefde nog even napraten en de avond op gepaste wijze afsluiten.

We gingen naar het Rembrandtplein, naar cafe Schiller, leuke tent, wat alternatief. Ik vroeg aan de jonge man die naar ons tafeltje kwam: ik wil graag een spa rood. 

Hij keek me met een stalen gezicht aan en zei alleen : oke.   Heerlijk, zo droog!






En na afloop weer met de benenwagen naar Amsterdam Centraal, en ons naar huis laten rijden met de trein.

Het was een gouden dag!



Reacties

  1. Anoniem2 februari 2025 om 10:56

    Behalve een bijzondere racende reporter ðŸĪŠ, ook nog een briljante reisleidster 👍, top gedaan “oma” !!…😉ðŸĪ“

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie2 februari 2025 om 21:13

      Dank je, op een dag als deze ben ik helemaal in mijn element!

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen