De leukste thuis

 Ik kom begin van de nacht bij een patient. Hij ligt hier al een tijdje, en hij is erg grappig.

Hij zal de volgende dag het pand verlaten.

Goedenacht P, zeg ik tegen hem. Je gaat morgen het pand verlaten he? zeg ik tegen hem.

Ja, dan zijn jullie van me af zegt hij.

Precies, je haalt me de woorden uit de mond !

Een patient tijdens de nachtdienst, ik ken hem niet. Komt de gang oplopen, met een voet bloot, aan de ander een slipper.

 Hij is lichtelijk ontstemd, hij moet plassen en mijn collega heeft hem nog geen urinaal gebracht, moppert hij. En hij is een slipper kwijt. Ook dat nog !

Terwijl hij zich terugtrekt op het toilet zoek ik met mijn zaklamp naar zijn slipper. Tevergeefs. Niet onder het bed, niet ernaast, ook niet bij de buurman terecht gekomen.

Wanneer heeft u hem voor het laatst gezien?

Geirriteerd: nou , toen ik vorige keer naar het toilet gelopen was.

Weer zoeken, heel vreemd. Dat ding heeft toch geen pootjes gekregen?

 Opeens een heldere ingeving, ik reik naar zijn dekbed om die terug te slaan.

Nee daar ligt hij niet, zegt hij knorrig.

Tada! wel dus, verscholen , helemaal aan het voeteneind. 

Er kan helaas geen bedankje af.

Volgende keer laat ik hem hinkelen naar de badkamer