in het duister tasten

 Ik heb de smaak te pakken, het film kijken herontdekt. 

                                              

 Onlangs deze film gezien , a complete Unknown

In het filmhuis Bussum , in een uitverkochte zaal, gezien hoe Bob Dylan bekend werd. Een eigengereide jongeman die zijn eigen plan trok. Die zelf zijn liedjes schreef met heel goede teksten.

De eerste jaren van zijn carriere ( begin jaren '60) beleef je mee, hij wekt geen sympathie, hij gedraagt zich naar zijn vriendin toe als een lul. Maar hij weet wat hij wil en dat wekt bewondering.

Tijdens de film komen veel liedjes voorbij die je mee kan zingen

De film is de moeite waard. We waren omringd met oudere jongeren, die dezelfde leeftijd hebben als Bob, hij is nu 83. 

Thuisbioscoop, Mississippi burning gekeken, nav het recente overlijden van Gene Hackman.

Een film waarvan je haren overeind gaan staan. De vreselijke racisten in het Zuiden van de VS, de Ku Klux Klan. 

Speelt zich af midden jaren '60. De rassenongelijkheid, het misplaatste superieure gedrag van de blanken, het wekt je afschuw op, en zorgt ervoor dat je meteen een intense hekel aan een aantal personen in de film krijgt.

En dan nog het klapstuk wat mij betreft, becoming Led Zeppelin. Daar heen geweest met mijn jongste zoon en mijn vriendje. Tot mijn onuitsprekelijke vreugde hebben zij dezelfde muziek smaak .

Gekeken in het superleuke filmhuis de Balie , op een steenworp afstand van het Leidse Plein. Een filmhuis heeft meer sfeer dan een doorsnee bioscoop, een huiselijk gevoel. Alternatief publiek, gemoedelijke sfeer.

Heerlijke documentaire, over deze fantastische band. Ze begonnen in 1969, als 20 jarige jongens. Brachten meteen een album uit, ze waren niet van de singles.

Voor ze doorbraken werd hun muziek met gemengde gevoelens ontvangen.

Geweldig is de opname waarbij je diverse mensen in het publiek ziet, met de vingers in de oren. Verbazing op hun gezicht, je ziet ze denken: WTF is dit?

Uiteraard werden ze razend populair, en nu , 56 jaar later, zijn ze dat nog altijd. 

Ik vond/vind/zal altijd vinden  ze echt heel goed!

                                                      drie keer een blij ei op een rij