naar de bollen, gelukkig niet naar de knoppen

De hele week met argusogen het weerbericht in de gaten gehouden. Voor vandaag zag het er somber uit, maar uiteindelijk viel het nog mee. Okee, het was geen stralende lentedag, maar het was en bleef droog.

Met wandelvriendin Annette naar de bollen gereden, in Lisse
 







Een en al kleur, en dat al voordat we de bollen onder ogen gekregen hadden


Het was een gedoe om het startpunt van de wandeling te vinden, we konden er geen touw aan vast knopen. Maar dankzij goed speurwerk van Annette het juiste knooppunt gevonden


Geen camouflagekleding vandaag





De hyacinten ruik je van heinde en verre




Samen met de narcissen bepalen zij nu het aanzicht van de bollenstreek. Voor de tulpen nog een paar weken wachten






ontmoedigingsbeleid voor de toeristen






En na 12 kilometer wandelen hadden we wel een beloning verdiend. We liepen een restaurant in, en daar stelde ik de hamvraag : hebben jullie bitterballen?

Maar natuurlijk ! riep de jongeman aan wie ik die vraag stelde. We hebben ze van Holtkamp!

Dit overtreft mijn verwachtingen , zei ik, geweldig!




De dag eindigde tevens kleurrijk, het was een dag die voor herhaling vatbaar is !












Reacties

  1. Anoniem29 maart 2025 om 06:38

    Prachtig die foto's van de bollen velden 🌹🌹Het kleurt de wereld mooier 🌹🌹❤️

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Anoniem30 maart 2025 om 12:01

    Lisse en omgeving zijn zo leuk, zeker deze tijd nu de keukenhof weer open is…, dat pleintje met terrasjes heet het “vierkant” , fijne locatie ( wel met een lekker 🌞 ) om wat te eten/drinken ..en voorbijgangers gade te slaan, U was echter wel heel warm…😂👌🤓

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie30 maart 2025 om 21:31

      Zeker een leuk plekje om naar de mensen te loeren, maar dan idd bij beter weer :)

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen