verkeersborden, regels en anekdotes


                                       Dit zijn  wel een heel schattige verkeersborden!
 






Heel lang geleden, toen ik nog getrouwd was, had ik het wel eens (understatement) aan de stok met de vader van mijn kinderen.
 Bij een zebrapad stak hij altijd blindelings over. Dan hield ik mijn kinderen tegen , en instrueerde ze om eerst naar links en naar rechts te kijken alvorens de oversteek te maken.
Wij hebben gewoon voorrang hoor zei hij dan.
Ja, dat is een mooie tekst voor op je grafsteen, diende ik hem van repliek.













Dit bord heb ik genegeerd , tijdens een mooie fietstocht. Eigenwijs als ik ben. Het bord klopte, toen ik een bocht omgegaan was bleek de weg afgezet te zijn. Ik moest  erkennen dat doorfietsen inderdaad zinloos was.





Mooi bord, ik heb ook wel eens vastgezeten met een naaldhak tussen stoeptegels















Hier mag je niet voor anker gaan






En deze laatste foto maakte ik in 2018 in Sicilie. Ik was op zoek naar het verkeersbord ' verboden te toeteren' maar kon die niet meer terugvinden tussen al mijn duizenden foto's
. Maar dit plaatje zegt genoeg, chaos alom, het verkeer staat muurvast, men wil niet voor de ander op zij gaan. De gemoederen lopen hoog op en het getoeter doet pijn aan je oren!

Reacties

  1. Anoniem21 maart 2025 om 22:00

    Erg leuk gedaan met al die grappige borden…, de meesten van “ons” komen ze uiteraard ook wel eens tegen, maar je moet ze maar weer net effe vastleggen om er dan zo’n leuk verhaaltje over te kunnen schrijven 👌👍🤓

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie22 maart 2025 om 07:04

      Voor de meesten die mij kennen: Ik ben wars van regeltjes, maar soms zijn te toch wel handig:)

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen