Bloeiend Zijpe, naar de bollen

 Naar Callantsoog gereden, deze dag zorgvuldig gepland. 

Een dag in het jaar stellen 50 bloembollentelers hun terrein open voor bezoekers. Je kan langs de prachtige velden lopen. Je hebt een ticket nodig om te kunnen starten, en daarmee selecteer je mogelijk een wat serieuzer publiek, mensen die niet dwars door de bollenvelden gaan lopen denderen om een fantastische foto te kunnen maken.

Wij kozen voor de korte route van 7,5 km ( die bleek overigens een kilometer langer te zijn). Want, zoals ik al bedacht had, bleef ik bij elke bloem staan om die te vereeuwigen. En waren we er wel een paar uur mee bezig.







Wat zullen we nou krijgen? Niet dwars door de velden walsen, potverdriedubbeltjes nog eens aan toe!







Nog een vreemde eend in de bijt
Dit was ook een heerlijke verrassing



























Hier en daar zijn al wat stroken met tulpen gekopt                             
                                                                                                         







Dit bord hebben wij links laten liggen, een passerende mevrouw vroeg of ze van ons een foto zou maken, met ons kop door die gaten. Vreselijk, nee! riep ik.










 Kort intermezzo bij een stempelpost
Daar stond een auto met een bijzondere bestuurder













Daar komen twee zwanen aangevlogen. Even later glijden ze voorbij over het water, de veren sierlijk opbollend, onderdeel van het paringsritueel

















En na een heerlijke wandeling waren we terug. In het restaurant van het startpunt lekkere lunch gebruikt, we werden geholpen door een heel blije lieve jongeman.
Daarna gingen we verder, naar Bergen aan Zee, maar daar wijd ik een ander blog aan






Reacties

  1. Anoniem21 april 2025 om 08:32

    Wat een prachtige fleurige 🌷 en kleurrijke 🌈 wandeling hebben jullie gemaakt op deze 🌞 dag…, en U ziet er zelf trouwens ook op zijn paasbest uit..👌😉🤓

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie21 april 2025 om 09:35

      Het was geweldig. Ik heb me in allerlei bochten gewrongen om de fraaiste plaatjes te kunnen schieten. En ja, ik had over mijn kleding nagedacht :)

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen