de Fietsboot/ Eemlijn


 Vanmiddag adhoc een plan bedacht omdat de weersvoorspellingen niet al te best waren.
De Eemlijn stond op de waslijst met plannetjes-die-nog-uitgevoerd-moeten-worden.
In Baarn opgestapt, om kwart over 4.  We werden als vorsten onthaald, we waren de eerste passagiers van vandaag, sneu voor de lieve bemanning van deze boot.
Met deze karakteristieke boot uit 1929 voeren wij naar Amersfoort.
Overigens zonder fiets, dat komt de volgende keer wel.

Aanmeren, iedereen op de boot heeft zo zijn taak.



Prachtige tocht over de Eem




In het mooie gebied langs de Eem zagen wij veel weidevogels. We waren getuige van een groep kieviten en grutto's die een grote roofvogel, een kiekendief, wegjoegen. Voor hij de kans kreeg zijn naam eer aan te doen



                                                            we zitten safe!




We passeren koeien in alle soorten en maten
Onderweg drie keer een vrije doorvaart gekregen, drie keer moest er een brug open om ons te laten passeren. Meestal sta ik als geirriteerde passagier voor de brug te wachten, nu maakte ik deel uit van het oponthoud.










En na 1,5 uur varen bijna in Amersfoort centrum gearriveerd












We passeren wat vergane glorie, ooit was het hier bedrijvigheid alom, nu zijn het vervallen gebouwen, met hun eigen charme en hun eigen verhaal















En daar is hij, de befaamde Koppelpoort



In het centrum van Amersfoort al zoekende in dit fantastische eethuis terecht gekomen. Alternatieve inrichting, lekker eten, lieve bediening, deze houden we erin, aanrader!

En daarna de terugweg aangevangen, dit keer de trein genomen,.
Tevreden huiswaarts gekeerd.


Reacties

  1. Anoniem24 april 2025 om 08:36

    Je moet volgende keer naar cafe Dikke Dirck gaan in Amersfoort. Een hele leuke tent om foto’s te maken.
    Groetjes, Linda

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie24 april 2025 om 20:09

      Die gaan we zeker een keer bezoeken. Maar je moet reserveren denk ik, gisteren voor de tweede keer niet naar binnen kunnen gaan omdat het al vol was.

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen