De opportunist

 

Ooit, in 1989, begon ik met werken op de afdeling Chirurgie in het AMC, g6Zuid.

Toen ik in 1993 voor het eerst moeder werd, begon ik meer eisen aan het werkrooster te stellen.

De vader van mijn kind(eren) werkte ook in ploegen, de ene week overdag en de andere week s avonds.

Ik zorgde ervoor dat ik de tegenovergestelde diensten van hem draaide, en in weekenden kon ik gewoon alle diensten doen.

Mijn ouders pasten op voor de overlappingsuurtjes, en dat ging eigenlijk altijd goed. Moest wel eens ruilen met collegae, dat leverde wel stress op maar het lukte altijd.

Toen ik terugkwam van zwangerschapsverlof van mijn vierde kind was er een nieuw hoofd aangesteld op g6Zuid..

Op dag 1 had ik het meteen aan de stok met haar. Ik had nml aangegeven dat het rooster voor mij erg belangrijk was, ze zei daarop dat ik opportunistisch was.

Ze kende mij verder niet, aangename  kennismaking, maar niet heus.

Voor mij was het meteen klaar, geen weg meer terug.

Ik ging meteen naar de overburen, ook een Chirurgische afdeling. Ik kende het hoofd daar heel goed, en ik viel met de deur in huis.

Mag ik bij jou komen werken? Ik heb geen klik met dat andere (nieuwe) hoofd.

En zo geschiedde, ik zette mijn carriere op G6 Noord verder.

Toen ik gescheiden was in 2009 werd het anders, de vader van  mijn kinderen was meteen uit beeld. 

Mijn oudste zoon werd 'waakhond' als ik s avonds moest werken. Mijn moeder kwam in de middag wel een paar uurtjes, maar rest van de avond waren ze op zichzelf aangewezen

Ik probeerde het aantal late diensten te beperken, en verder was ik uiteraard te bereiken via de telefoon.

Werd ik gebeld op mijn werk als mijn kroost ruzie met elkaar had. Door de telefoon speelde ik dan voor scheidsrechter.

Ze zijn volwassen geworden, het zijn vier fantastische jonge mensen, met verantwoordelijkheidsbesef, empathie , en de band onderling is goed. 

En ik hoef al jaren alleen nog maar op mijzelf te letten.