Den Haag

Vandaag naar Den Haag gereisd, met de trein, dat ging voortreffelijk. We zaten tegenover een dame met een geweldig leuke oranje jas aan, op haar hoofd een oranje koptelefoon.

Toen ze die afzette stelde ik haar de prangende vraag: waar heb je die schitterende jas gekocht?

Helaas voor mij, die had ze tweedehands in Engeland op de kop getikt. Ze deed spontaan haar jas uit toen ik vroeg welk merk het was, in de hoop ook die leuke jas via internet te kunnen vinden.

Ik maakte een foto van de merknaam, maar ik heb ijdele hoop dat het lukken gaat.





Op Den Haag Centraal aangekomen volgden wij de bordjes 'Centrum' We kwamen in een verlaten gang terecht, we vonden het al verdacht stil. Toen naar beneden met deze bagage-roltrap, en toen kwamen we in de fietsenstalling uit :)


Maar na dit gestuntel toch het centrum bereikt


Nou goed dan, ik maak weinig foto's van de geijkte dingen, maar voor het beroemde Torentje heb ik een uitzondering gemaakt







Op de deur hangt een bordje. Hier geen fietsen plaatsen, nooduitgang. Handig met die afvalbakken ervoor !

                                                                
 Oud en Nieuw













In de achterafstraatjes kom je de leukste dingen tegen, zoals dit boompje met kerstballen er nog in







                                                                                                    In de picture staan






We hadden geen zin meer om uitgebreid te gaan dineren, kwamen toevallig langs het filmhuis en bestelden daar een broodje kroket. Het duurde bijna een half uur voor dat op tafel kwam, wij zaten te mopperen aan ons tafeltje, stelletje trage slakken, komt er nog wat van?
 Maar uiteindelijk kwam het , het zevende wereldwonder. Het was het wachten waard geweest!



En daarna liepen we weer naar de trein, die prima op tijd reed, een mooie ervaring rijker!

En dit lied mag natuurlijk hier niet ontbreken!



 Ik zou best nog wel een keertje net als vroeger

In Moerwijk willen wonenNa het eten een partijtje voetbal in de tuinDe ouders langs de lijnEn in december met de hele buurt op jachtOm kerstbomen te rausenOp oudejaarsavond fikkie stokenVooral die autobanden rookten fijn
Ik zou best nog wel een keertje met die ouweNaar ADO willen kijkenIn het zuiderpark te lange zij de warme worstSupporters om je heenLekker kankeren op Theo van de BurgEn die lange van VianenWant bij elke lage bal dan dook die eikelEr steevast overheen
Oh oh Den Hag mooie stad achter de duinenDe Schilderswijk de Lange Poten en het PleinOh oh Den Hag ik zou met niemand willen ruilenMeteen gaan huilen als ik geen Hagenees zou zijn
Ik zou best nog wel een keertje net als vroegerEen nachie willen stappenOp m'n Puch een wijffie halenEn daarna dansen in de MarathonEn na afloop op het Rijswijkse pleinEen harinkie gaan happenDe dag daarna een kater dus naar ScheveningenLekker bakken in de zon
Oh oh Den Hag mooie stad achter de duinenDe Schilderswijk de Lange Poten en het PleinOh oh Den Hag ik zou met niemand willen ruilenMeteen gaan huilen als ik geen Hagenees zou zijn
Ik zou best nog wel een keertjeAch wat leg ik toch te dromenWant Den Hag is door de jaren zo veranderdVoor mij toch veel te vlug johDat nieuw BabylonMoet dat er trouwens eigenlijk wel zo nodig komenZo komt de ooievaar op VijverbergDus never nooit meer terug
Oh oh Den Hag mooie stad achter de duinenDe Schilderswijk de Lange Poten en het PleinOh oh Den Hag ik zou met niemand willen ruilenMeteen gaan huilen als ik geen Hagenees zou zijn









Reacties

  1. Anoniem7 april 2025 om 06:48

    Leuke dag, mooi in beeld gebracht 👌, en zien wij ook eens een ander stukje van Den Haag…👍🤓

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie7 april 2025 om 07:01

      De details alleen al zijn een bezoekje aan Den Haag waard

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen