dit zijn van die momentjes

 Een patient gaat niet goed, samen met een student aan de slag om eea in goede banen te leiden.

ECG gedraaid, frequent bloeddruk , hartslag, saturatie meten.

Patient heeft geen infuus, is altijd handig in een situatie als deze om er wel een te hebben.

Als bloeddruk zakt moet je vocht via infuus toe kunnen dienen, als bloeddruk te laag is is inbrengen infuus zeer lastig ( vanwege de aderen die dan diep gaan liggen).

Ik scharrelde in de kast de infuus-prik-spullen bij elkaar, en op datzelfde moment kwam mijn student naar me toe, en zei, moet de patient geen infuus hebben? Die heeft hij niet.

Heel goed van haar!

Ook het volgende was reden tot vreugde: in het weekend twee keer een poging gedaan om grote ampullen furosemide te bestellen. Dat zijn ampullen met inhoud van 25 ml, 250 mg.

Niet te verwarren met de kleintjes van 2 ml, 20 mg.

Besteld, via de telefoon met apotheek mevrouw . Het bleek te ingewikkeld, er kwamen scheepsladingen met die kleine ampulletjes boven.

Dus voor een infuuspuit met 500 mg heb je dan 25 ampulletjes van 2 ml nodig. Het kan wel, maar is niet erg handig.

Volgende dag weer gebeld. Wederom mijn bestelling doorgegeven. Heel langzaam gepraat. Letter voor letter gespeld. Grote ampullen, 25 ml, 250 mg, bruine ampullen.

Helaas , er kwam dit keer helemaal niets boven.

De volgende dag  heeft mijn collega het klusje geklaard, en hoe! Twee rijen dik, we kunnen weer voort!

Ter afsluiting een bijzonder gesprek dat ik onlangs had.

 Ik verzorgde een patient die geen Nederlands sprak. Engels of Duits was ook geen optie voor hem, slechts de taal van zijn vaderland. 

Maar die  beheers ik dus niet.

Hij praatte aan een stuk door, was ook onrustig en leek wat verward. Uiteraard begreep ik  geen hout van wat hij allemaal zei.

Maar niet getreurd, ik ratelde in het zelfde tempo terug, in het Nederlands.

Zo hadden wij samen een bijzondere dialoog, we knikten en lachten naar elkaar, en uiteindelijk leek hij tevreden .