Doorgaan naar hoofdcontent

het land van Maas en Waal


 Vanmorgen vroeg uit de veren , vroeg in de kleren. Een zonnige dag  voor de boeg, we togen naar Tiel. Want : je treft het in Tiel :)


We parkeerden de auto bij het station, en daar haalden we twee OV fietsen uit de stalling, de uitvinding van de eeuw!
Voor nog geen 5 euro pp heb je de hele dag een geel/blauw stalen ros onder je kont.






We staken met een pontje de Waal over, en gingen een een prachtig stuk fietsen, waarop we veel leuks tegen kwamen. Zoals dit verrukkelijke hengstenveulentje met zijn moeder. 










We volgden de Waal, over een kronkelende weg. We werden uitgelachen door veel groene spechten. Je hoort ze wel maar je ziet ze niet. Het is een kenmerkend geluid dat ze voortbrengen, het lijkt op lachen. Ik heb er nog nooit zoveel tegelijk gehoord, zag er opeens een vliegen, maar een foto maken is gewoon kansloos.


Ik stopte bij deze boomgaard, een grote zwarte hond kwam op mij afrennen om mij te ontmoedigen. Ik had van iets dichterbij een paar foto's willen maken.
De eigenaresse kwam eraan, ze zei dat ik niet tussen de boompjes mocht gaan lopen. Dat was ik ook geenszins van plan geweest, maar mogelijk maakte ik een te stadse indruk, gekleed in jurk, en laarsjes.
Ze ontdooide een beetje toen ik vroeg wat voor fruitboompjes dit zijn ( appel) en waar de netten voor zijn. Die bleken tegen evt hagelbuien aanwezig te zijn.





Buizerd van grote afstand gefotografeerd , hij of zij bleef lang zitten, met mijn 200 mm lens is het toch wel oke geworden, de foto.



Bloesem, het is nu de tijd om de fruitbomen te bewonderen


In Heerwaarden troffen we dit schattige boekenkastje. De leukste die ik ooit gezien heb! Gevuld met louter kinderboeken. De eigenaresse kwam naar buiten, vertelde dat ze  peuterjuf is, en het boekenkastje zorgvuldig onderhoudt en regelmatig de inhoud ververst. Alle kindjes kennen haar en komen regelmatig boekjes uitkiezen, ook boeken waarin ze hun nieuw verworven leesvaardigheden kunnen oefenen.


Daarna fietsen we verder, passeerden de St Andriessluis. Aan de ene kant de Maas en aan de andere kant de Waal.



Het land van Maas en Waal!
                 een stoere stapster
en een flamboyante heer



Ooievaarsflat, ben hier eerder geweest, zo leuk om te zien!



Het lijkt wel een kunstwerk!

Wat een hartelijke begroeting door deze kleine schattige wollige zoogdiertjes!






Hai Pippi Langkous!

Pinksterbloemen, ze zijn gewoon mooi!




En we sloten de dag af in Baarn, ik was helemaal uitgehongerd, redelijk wat kilometers afgelegd. Heerlijk was het!

En ik sluit op passende wijze af :

  •  Boudewijn De Groot - Het Land Van Maas En Waal

    Onder de groene hemel in de blauwe zon
    speelt het blikken harmonie orkest in een grote regenton.
    Daar trekt over de heuvels en door het grote bos
    de lange stoet de bergen in van het circus Jeroen Bosch.
    En we praten en we zingen en we lachen allemaal,
    want daar achter de hoge bergen
    ligt het Land van Maas en Waal

    Ik loop gearmd met een kater voorop.
    Daarachter twee konijnen met een trechter op hun kop.
    En dan de grote snoeshaan, die legt een glazen ei.
    Wanneer je het schudt dan sneeuwt het op de Egmondse Abdij.

    Ik reik een meisje mijn koperen hand,
    dan komen er twee Moren met hun slepen in de hand.
    Dan blaast er de fanfare ter ere van de schaar,
    die trouwt met de vingerhoed, ze houden van elkaar.


    En onder de purperen hemel in de bruine zon
    speelt nog steeds het harmonie orkest in een grote regenton.
    Daar trekt over de heuvels en door het grote bos
    de lange stoet de bergen in van het circus Jeroen Bosch
    En we praten en we zingen en we lachen allemaal,
    want daar achter de hoge bergen ligt het Land van Maas en Waal.

    We zijn aan de koning van Spanje ontsnapt,
    die had ons in zijn bed en de provisiekast betrapt.
    We staken alle kerken met brandewijn in brand,
    't is koudvuur, dus het geeft niet en het komt niet in de krant.

    Het leed is geleden, de horizon schijnt
    wanneer de doden dronken zijn en Pierlala verdwijnt.
    Dan steken we de loftrompet en ook de dikke draak
    en eten 's avonds zandgebak op het feestje bij Klaas Vaak.

    En onder de gouden hemel in de zilveren zon
    speelt altijd het harmonie orkest in een grote regenton.
    Daar trekt over de heuvels en door het grote bos
    de stoet voorgoed de bergen in van het circus Jeroen Bosch.
    En we praten en we zingen en we lach-ahahahaa,
    het Land van Maas en Waal,
    van Maas en Waal, van Maas en Waal,
    van Maas en Waal, van Maas en Waal.







Reacties

  1. Anoniem6 april 2025 om 07:31

    Prachtige omgeving en mooi in beeld gebracht, op de fiets of wandelend ontgaat U werkelijk niets.., topper 👌👏🤓

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen