koekies accepteren

koekies, wie houdt er niet van? 

Als kind mocht ik van mijn moeder koekjes, die ze net gekocht had, in de koektrommel doen. De exemplaren die gebroken waren mocht ik opeten. Dat was niet tegen dovenmans oren gezegd, er waren dan steevast veel gebroken exemplaren.

Mijn moeder werkte vroeger op een basisschool, en had na schooltijd soms nog een vergadering. Dan waren wij kinderen alleen thuis, en dan gingen we op rooftocht door het huis. Hoe goed ze haar best ook gedaan had, we vonden altijd de voorraad koekjes die ze ergens verstopt had.

En die lieten we ons dan ook goed smaken.

En nog meer van vroeger, met mijn moeder bakte ik zandkoekjes . Die haalden voor een deel de oven niet, het deeg had ik voor die tijd al op gegeten.

Wat een vreetzak he? 

Af en toe accepteer ik een koekie bij de koffie, zeker als ze zo lekker zijn als deze laatste.

En anders is er altijd wel een of andere menselijke stofzuiger in mijn nabijheid die van koekjes houdt.

Want weggooien is zonde!