niet te serieus

Ik werkte samen met een ouderejaars studente en een jongerejaars.

De studente was goed in staat haar toko te draaien, ik kon veel aan haar overlaten.

De andere student, een jonkie, zei tegen mij : lekker he dat zij alles voor je doet.

Ik zei; inderdaad ik ben liever lui dan moe dus dat komt goed uit.

Studente komt naar mij toe  vraag het volgende, 

Of die ene meneer weer terug naar bed geholpen moet worden. Ik zeg :  wil je kijken  of hij nog op de stoel zit of dat hij neergestort is en ergens onder het bed ligt?

Patient weigert te mobiliseren. Alleen in bed liggen gaat het herstel zeker niet bevorderen. In gedachten zeg ik het volgende tegen hem: als u zo doorgaat verlaat u het ziekenhuis tussen zes plankjes!

Man moet uit bed, loopt slecht, rollator wil hij niet gebruiken. Hij wil een looprekje. Is niet hier te vinden, maar de buren, in de G toren, hebben ze in overvloed.

Ik mag er een lenen, hoera!  Ik loop eerst bij de meneer langs, die op de bedrand zit te wachten.

Ik heb slecht nieuws en ik heb goed nieuws.

Slecht nieuws: we hebben hier geen looprek op de afdeling.

Goed nieuws : ik mag het lenen van de buren.

Zo geschiedde, ik ga van F6Zuid naar G5 Noord.

Bij het verlaten van laatstgenoemde afdeling ben ik geheel mijn orientatie kwijt, loop de verkeerde kant op. Denk bij mijzelf, wat ziet alles er vreemd uit! 

Tot ik niet meer verder kan, ik zit in het puntje van de H toren

Kom bij de patient terecht, en vertel dat ik verdwaald was. Dat dacht ik al, zegt hij .

Patient heeft een inlegger/luier om. Ik vind die dingen een noodzakelijk kwaad. Ik schat in dat deze man er ook niet content mee is, en ik denk dat hij wel tegen een grapje kan. We hebben nml ook luierbroekjes, zijn wat minder genant.     Ik stel hem dat voor, met daarbij de vraag : of heb je een luierfetish?