tippel in triple

Gisteren naar Brabant afgereisd. De aftrap was in Geertruidenberg. 

Hier op dit tafeltje ligt een stille getuige van het vervlogen mooie weer, in een plasje water


 
Het is toch echt niet te geloven, in het verder zo goed als uitgestorven stadje kwamen wij een colonne ouderen op fatbikes tegen :)









Toen we bevroren waren door de natuurlijke elementen besloten wij ons heil in een kroeg te zoeken. Op de achtergrond deze geruststellende afbeelding, die gaf ons  kracht om de reis voort te zetten



                                                 


 Rijtjeswoningen 
Kerkhof bezocht en daarna werden we uitgefloten door deze verrukkelijke merel









En tijd voor de volgende bestemming Breda





In een geweldige uitspanning, JanenAlleman, de lunch gebruikt

In de bediening mensen met een verstandelijke beperking, zeer toegewijd aan hun werk






Met deze kleurrijke foto's sluit ik het bezoekje hier af.


En we besloten het stadje Heusden aan te doen. Wat een verrassing, ontzettende leuk, dit was de kers op de taart











Drietrompetterstraat, spreek dat maar eens hardop uit, je breekt je tong erover! En mijn gedachten maken een sprongetje, olifanten trompetteren. Binnen mijn gezin noemen we dat geluid 'tetteretè '. En gemakshalve hebben wij het dier sindsdien ook zo genoemd. De benaming ' olifant '  hebben wij in de ban gedaan, wij hebben het altijd over 'een tetteretè' 





En met deze heerlijke naam sluit ik mijn blog af. Insiders begrijpen wat ik met deze laatste foto bedoel.






Reacties

  1. Anoniem9 juni 2025 om 10:05

    Wat leuk al die plaatsjes die jullie aandoen.., zitten er ook wel veel bij waar ik nog nooit geweest ben…, genieten maar ! 👍😎

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie11 juni 2025 om 12:52

      En we hebben nog een enorme lijst met bestemmingen , wordt vervolgd

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen