Daar waar onze wegen kruisten

 Omdat thuis zitten geen optie is ( zonde van de tijd) weer een strak plan bedacht.  Begin van de middag op mijn fiets gestapt en naar Soest gefietst. 

Onderweg kwam ik dit leuke tafereeltje tegen, daar moest ik eventjes een foto van maken

Op het fietspad richting Hilversum heeft onlangs een hardloopwedstrijd plaatsgevonden, denk ik zo, overal stonden aanmoedigingen voor deelnemers geschreven.

Deze was te leuk om niet vast te leggen

En na trappen en zweten op de plaats van bestemming aangekomen. 

Twee jaar geleden zette ik een oproep op Facebook, wie weet of er zonnebloemenvelden in het Gooi zijn? 

Een heel aardige meneer gaf toen zijn adres, hij had een privéveldje met deze mooie bloemen.

Ik had zijn nummer nog in mijn telefoon staan, en ik had pas geleden geappt of ze alweer bloeien.

Hij reageerde heel vlot, zei dat het nog net te vroeg is maar dat de korenbloemen nu heel mooi zijn. Koren op mijn molen!

Daar aangekomen trof ik mijn geliefde, die vanuit zijn huis was komen trappen.

Ik stond er lustig op los te kieken toen er opeens een golfkarretje naast ons stopte. 

Jij bent zeker H , zei ik enthousiast. Ja, zei hij en we maakten kennis.

Fiets maar achter mij aan, ik heb nog meer velden met korenbloemen! zei de uiterst vriendelijke H.

Hij ging ons voor met zijn golfkarretje, en zie daar, nog veel meer moois!

We kregen ook een kijkje achter de schermen, in zijn mancave, waar hij allemaal leuks heeft dat met dieren en natuur te maken heeft.

Hij vertelde dat hij actief aan natuurbeheer doet.

De ingezaaide velden met bloemen trekken veel insecten aan, en ook hazen vertoeven er graag. In het najaar komen er muizen op af en dat is weer goed voor de uilen en de vossen .

Om de bloemenvelden heen is onlangs gemaaid. 

Voor dat gebeurde heeft er voorbereiding plaatsgevonden. Met een ingehuurde drone-machinist worden reekalfjes, die in het hoge gras liggen, opgespoord. Eenmaal gevonden worden ze met handschoenen aan en gras vastgepakt, even in een hondenbench gestopt, er wordt gemaaid en daarna worden de beestjes weer teruggezet.

Hij liet daar foto's van zien, zo lief!

Daarna mochten wij plaatsnemen naast hem in het golfkarretjes, we zaten er lekker in gepropt, paste net, en hij reed ons rond om al zijn mooie stukken grond te laten zien.

Wat een aardige man, echt geweldig.

Jullie moeten binnenkort nog maar eens komen, dan bloeien zonnebloemen. Ik weet nu wie jullie zijn dus je mag gewoon mijn terrein op .

Dit was een gouden ontmoeting!

De eerste , H was zelf verheugd dat er al een ontloken is.

Daarna fietsten we naar Lage Vuursche, heerlijk wat gedronken op een terras, waren er wel aan toe.

Zo, en toen weer verder , heerlijk door het bos gereden 

Google Maps wees ons de weg, we hadden nog een familiebezoekje in het Gooi af te leggen

Op een gegeven moment stuurde de navigatie ons een zandpad op, dat reed voor geen meter, ik slipte met mijn achterwiel, toen maar even gaan lopen.

En mooi tijd om van dit veld te genieten.

Het stemmetje op mijn telefoon , dat de weg wijst, zei : u nadert de Hein Keverweg. Mijn vriendje zei: de Reetkeverweg?

Ik werd melig door die opmerking, en ik zei : je was zo'n nette man voordat je mij kende :).

En dat zal je altijd zien, ik had mijn groothoeklens op mijn camera, toen we boven dit fraaie veld een buizerd ontwaarden. Fiets op standaard zetten, lens van mijn camera wisselen, het duurde even. Met mijn 210 mm lensje kreeg ik niet meer dan dit voor elkaar, de vogel was (bijna) gevlogen

Helaas, het kan niet altijd feest zijn.

Daarna gingen we aan tafel, we aten met zn drietjes, en toen snel naar huis, voor de regenbuien uit.