geen klik!

Een patiënt tergt mij tot het uiterste. 

Hij is recalcitrant en onaardig. Ik ken hem van een vorige opname, toen vond ik hem ook al niet prettig in de omgang.

Moet hij op de postoel, dat gaat ongelooflijk langzaam met veel gemopper gekreun en gesteun.  Hij heeft een blaaskatheter, ik maak de opvangzak los van het bed zodat er speling is.

 Auw ! schreeuwt hij theatraal. Wat een aanstelleritis denk ik.

 Hij zit er nog aan hoor! zeg ik boos, wijzend naar zijn mannelijk deel. 

Na paar minuten is het zover , hij kan weer terug naar bed.

Maar ik grijp mijn kans  hij moet een operatiejasje aan voor later die dag . Nu zijn shirt uitdoen terwijl hij zit  is makkelijker dan te emmeren op bed.

Uiteraard protesteert hij, ik had niet anders verwacht.

Hoeft nu niet , zegt hij.

Jawel  het gaat nú gebeuren!

Nee is pas over twee uur nodig.

Maar we gaan het toch doen, dat scheelt mij tijd en moeite. 

En zo geschiedde..

Hoorde ik later van een collega dat hij geen klik heeft met mij. Dat gevoel is geheel wederzijds.

Mooi, dan zijn we het toch nog ergens over eens!