Ameland te land en ter zee

We zijn geen langslapers. Moeten wachten tot het ontbijtbuffet om acht uur geopend is, we nemen het er van en daarna de op de fiets. We verblijven in het leuke dorp Nes, dat doorgaans drukbevolkt is. 

Nu lag iedereen nog op één oor of was aan het opladen.


 Richting het westen gereden, dit keer langs de enige autoweg die het eiland rijk is




         Hier zit geen leven meer in










In dit voormalige huis van God kan je verblijven, kijk, zo vind ik de kerk een prima bestemming! In het dorpje Ballum

Ik zag deze afbeelding en dat maakte een herinnering los. Ik was ergens op de Veluwe aan het wandelen met mijn viertal, zeg meer dan twintig jaar geleden. Mijn dochter Natasja zag een schaap, het dier leek eenzaam, was aaibaar. Dus ze haalde het beest aan. Beet dat kreng opeens in haar hand!
We hebben het dier allerlei verwensingen naar de kop gegooid, en takjes op de billen gemikt, maar dat ketste  allemaal af op die dikke laag wol.











En in Hollum aangekomen. Zagen daar een schaap dat een juk droeg, letterlijk. Het dier leek er geen last van te hebben







Het was dus geen molensteen om haar nek. En voor de mensen met zeer goede ogen, zie je in de verte de vuurtoren



                                                         en dan is er koffie


De eendenvijver bekeken, daar verblijven sommige eendensoorten permanent en sommige komen daar alleen een graantje meepikken





Stukje door het bos gelopen, en daar hebben we hem weer, de vuurtoren

Driemaal is scheeprecht, nog één keer dan


En toen het laatste tripje op dit fraaie eiland, mee met een zeehondentocht






Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat twee zaken tegenvielen: het aantal zeehonden én mijn foto's. Geen zeehondjes dus op mijn blog vandaag, wel een plaatje van de vele vogels daar op de zandbank







Hier kon ik geen touw aan vast knopen



Wat wel onze verwachtingen overtrof was het enthousiasme van deze man. Hij had de netten uitgegooid om daar wat in te strikken, en dat lukte.
Een enorme U vormige bak werd met zeewater gevuld en daarin werd het net geleegd. 
Kwallen, visjes, zeesterren, krabben , ze werden aan de mensen getoond en er werd een hele biologieles van gemaakt. 
Op uiterst komische wijze werd het publiek erbij betrokken, iedereen was aan het lachen, het was een feestje om dit bij te kunnen wonen.






Na 2,5 uur waren we terug in de haven, het was zeer de moeite waard geweest


Mijn dochter en ik sloten ons tripje af met een goed glas wijn.
We kijken terug op mooie dagen, en fijne kennismaking met dit fantastische eiland!

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Mevrou &Co

Een boekje open doen