kinderpraat

 Ik was met mijn kleindochter in een speeltuintje. Een  meisje kwam erbij, om te spelen. Ze vroeg aan mij : bent u haar oma?

Ja.

Dat dacht ik al, u ziet er een beetje oud  uit .

Paar jaar geleden was ik met mijn kleindochter op pad, met een stapeltje kerstkaarten. Een paar adressen waren dichtbij, daar had ze de kaart zo in de brievenbus kunnen gooien.

We kwamen bij de postbus voor de rest. Ik had het stapeltje enveloppen op de grond gelegd, met het idee dat ze de kaarten een voor een in de gleuf zou kunnen stoppen.

Ik draaide me om om haar daarvoor op te tillen, en zag hoe ze het eerste exemplaar bijna in de vuilnisbak gegooid had, die daarnaast stond.

Toen ik op de kleuterschool zat had de juffrouw op het schoolplein haar been gebroken. Tenminste, dat werd ons verteld. Ik begreep het niet, want haar been zat er nog gewoon aan. Als kind dacht ik  dat je been dan echt eraf was, en een stuk verderop zou liggen/.

Hier moet ik het mee doen:)

Deze jas hing bij ons op de kapstok, en ik besloot hem te lenen, om vogels mee te gaan bespieden.

"Deze jas staat je goed'' zei mijn dochter Maaike, '' hij maakt je een beetje jong."'