Laatste dag op mijn favoriete eiland

Onze laatste dag op  het heerlijke Terschelling. Eerst een stuk gelopen,  in de prachtige natuur




Daarna door naar het strand, voor een laatste wandeling langs de zee. Heerlijk om de golven te horen, de krijsende meeuwen, de rust te ervaren



 



Daarna op de fiets weer verder gegaan. De paden zijn soms lekker breed, soms totaal niet. Soms letten medefietsers op, soms totaal niet.
We reden op een smal weggetje, daarnaast was een zandpad, waar een echtpaar stond, met hun fiets. Zij wilden hun tocht hervatten, de man keek niet achterom , was al bezig zijn been over de stang van zijn fiets heen te zwaaien om daarna als een blind paard het pad op te gaan. Ik rinkelde een keer met mijn fietsbel , tweede keer, hij merkte niets. 
Tring tring tring! 
Poeh, eindelijk hoorde die slome slak het. 
Uit zijn mond kwamen wat Franse woorden , maar geen idee wat dat te betekenen had.
Wij passeerden hem en zijn vrouw, ik was hem al weer vergeten. 
Na een paar minuten hoorde ik tring tring tring tring tring tring! Het gefrustreerde mannetje scheurde mij in een noodgang voorbij. Hij had alles op alles gezet, hij leek Max Verstappen wel. Valsspeler, hij had een elektrische fiets onder zijn reet, ik slechts een met versnellingen
Vreemd, zijn vrouw volgde niet in zijn kielzog.
Op een zeker moment ging hij linksaf, wij moesten ook die kant uit. 
Hij stopte aan de kant van de weg, waarschijnlijk om op zijn partner te wachten, zei ik tegen mijn geliefde. Daar stond hij dan, te turen in de verte of hij zijn wederhelft ontwaren kon
Ik keek zijn kant op, hij maakte heel even de fout naar mij te kijken. Als blikken konden doden was hij ter plekke dood neergevallen.
Zure lul! riep ik naar hem. Ik weet zeker dat deze woorden ook zonder ondertiteling te begrijpen waren voor hem.









Zo, deze fraaie week is ten einde. mijn vriendje is nu ook verliefd op Terschelling, we komen zeker weer terug!

Reacties

  1. Anoniem10 augustus 2025 om 21:31

    Mooi reisverslag van ”2 happy people”,💕, alsof we erbij waren..😂😎

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Anoniem11 augustus 2025 om 11:32

    Weer een prachtig verslag met foto's bedankt weer dat wij mee mochten genieten van jullie mooie week toppertjes 💞💞💞

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen