toeristen

Vanmorgen wederom heerlijk ontbeten in ons hotel. De enige vervelende smaak aan het ontbijt is de dame van de keuken. Buitengewoon zuur mens. Geen goedemorgen, laat staan een glimlachje. Ze blaft je de vraag toe wat je kamernummer is. 

Als je bij een tafel gaat zitten die niet bezet mag worden laat ze dat met bijtende stem horen.

Schrale troost, dat doet ze bij meerderen. 

Ik heb haar zo vuil mogelijk aangekeken, en uiteindelijk viel het kwartje. Toen ze de tafel naast ons afruimde keek ze ons schuin aan, en vroeg; alles oké? 

Mooi zo. 
 

Tijdens ons verblijf hier hebben we op verschillende momenten iemand gezien met een naam van een goeie band op het shirt. Eerst Scorpions, toen Motorhead, Nirvana, Pink Floyd. 

En toen zag ik vanmorgen een jongen met Black Sabbath op zijn shirt. Ik sprak hem aan om het te complimenteren, toen draaide zijn moeder zich om. Op haar shirt prijkte Guns 'N Roses, dus zij kreeg ook een pluim van mij.

De slotburcht van het stadje bezocht, onze spieren nog een keer flink aan het werk gezet

Tada, daar zijn we dan, op eenzame hoogte

Daarna een fijn etablissement bezocht voor een versnapering

Dit koffiebroodje heet hier 'schneckenparade'  (slakkenparade). Het ziet eruit als een slakkenhuis. Dat is ook de bijnaam van mijn jongste zoon. Toen hij een baby was, kon je de kruin op zijn schattige hoofdje heel goed zien. Zijn haartjes liepen mooi in een rondje vanaf dat plekje.  Een van mijn dochters zei: hij heeft een slakkenhuis. Tot op heden is dat zijn bijnaam.

Vanmiddag een boottochtje over de Saar gemaakt. Weinig volk aan boord. Twee mensen zaten voor ons, in de schaduw. Kwam er een man aan, die vroeg aan die twee of hij bij hun aan tafel mocht zitten. Ze waren geen bekenden van elkaar. De rest van boot was ledig, tegenover hun zitten leek ons een opdringerige optie.

 Hij zat blijkbaar om een praatje verlegen, begon een gesprek met die mensen, waar zij  niet op zaten te wachten, ze gaven wel antwoord maar op een bepaald moment keerden ze zich van hem af.

Toen wij terug waren zagen wij deze enorme groep mensen staan. Die gingen allemaal mee met de volgende boottocht. Het waren groepen mensen die mee waren op een georganiseerde reis. Dit is dus echt niets voor mij, nooit van mijn leven!

De rest van de middag al pratend en loerend ( naar alle langslopende mensen) doorgebracht. 

Laatste avond, verzadigd van alle indrukken. Morgen weer naar huis.