Herfst in Amsterdam

Vanmorgen wederom door het Gaasperpark gefietst, nu een route gekozen zonder wegversperringen. Wel veel wind en veel regen.
En 's middags door naar Amsterdam. In de stad bijna een meneer op leeftijd aangereden, die de oversteek waagde zonder te kijken. Hij zei zo schuldbewust 'sorry' dat ik daar alleen maar met een glimlach op kon reageren.
Op Centraal Station ondergronds mijn fiets geparkeerd, en mijn regenjas daar laten drogen


Naar de Nieuwe Kerk op de Dam gelopen




World Press Photo bezocht. Aangrijpende foto's, heel veel ellende.
Ik neig ertoe mijn kop bewust in het zand te steken, want wat kan je doen als individu?
Voor mezelf heb ik besloten om in mijn eigen kringetje een plezierig mens te zijn. 



En hier doe ik mijzelf een plezier. Ik was deze schoenen even zat










Een ezel stoot zich geen tweemaal aan dezelfde steen. Nou ik  dus wel. Bij 't Nieuwe  Kafé op de Dam wat gaan drinken.
Toen ik ging afrekenen stond ik paf van de prijs. 
Toen kwam een herinnering boven, vorig jaar stelde ik dezelfde vraag aan de ober. Klopt de rekening? ja dus. Oke, die zien mij nooit meer  terug!




Herfstachtige taferelen op weg naar huis. Dat koekje dat bij de koffie zat gaf mij het extra duwtje , want ondanks het feit dat ik elektrisch rijd was het flink aanpoten op de fiets.

Reacties

  1. Anoniem4 september 2025 om 06:42

    Zo imposante kerk zeg.., die in Haarlem op de Grote Markt is ook zo prachtig, en inderdaad schoentjes uit in het Huis des Heeres 😜, lekker ruige foto 💦🍃🌬️ die laatste 👍🤓

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie5 september 2025 om 09:14

      Die in Haarlem ga ik een keer bezoeken, zoveel te doen, ik heb nog zoveel te doen!

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen