In de val

Vanmorgen was ik door het Gaasperpark gefietst. Toen ik begin van de middag dezelfde weg terug nam kwam ik voor een hekwerk te staan. Wat krijgen we nou? dacht ik.

Oke, ik ken het park als mijn broekzak, dus andere uitgang. Ook dicht. Nou, derde poging elders, ook dicht.

Zijn ze nou helemaal van de ratten besnuffeld?!@ brieste ik.

Vierde weggetje liep ook dood, vijfde idem.

Ik zag een auto van groenbeheer staan , met een mannetje erin.

Ik stopte bij zijn auto en zette mijn vriendelijkste gezicht op. Het mannetje draaide het raampje omlaag en ik zei dat ik het park niet meer uit kon.

Zit jij hier ook gevangen? vroeg ik hem. Ja, antwoordde hij.

Hij wist verder van niets, was niet verantwoordelijk voor al die wegversperringen. 

Hij vertelde me hoe ik uit dit doolhof geraken kon.

Eind  goed al goed, ik  reed de weg terug waarover ik gekomen was.

Op de brug, die ik passeren moest, stonden de volgende hekken al klaar. Net op tijd, anders was ik nooit meer thuis gekomen.

Met in mijn hoofd het deuntje  'waar is hier de nooduitgang' .

Na een pauze ging ik weer de deur uit,  naar een plek ergens in het Gooi.

Ik nam de toeristische route.

God zal me liefhebben! riep ik bij deze aanblik. Maar ik kon er gelukkig met een boogje omheen

Op het fietspad was ik al veel drollen tegen gekomen, ik was ze op het spoor. En ja, op een zeker moment kreeg ik ze in het vizier.

Ik fietste een zandpaadje op om daarvandaan wat plaatjes te gaan schieten.

Mijn fiets wel alvast gedraaid, zodat ik sneller weg zou kunnen rijden.

Mmm, deze roodharige had mij ook in het vizier en kwam met soepele tred op me af

Op ramkoers. De dame kwam recht op mij aflopen. Ik koos het hazenpad. 

                                                             Wij zijn lui

En als afsluiter twee dikbilkoeien

Daar kan een Brazilian Butt Lift niet tegenop!