voordat de tent afgebroken wordt

Soms wordt een tentbed besteld als dat nodig is voor een verwarde patient, die pogingen doet uit bed te stappen. 

We moeten strikt het protocol volgen ( ja , ik ook ) voordat we dit inzetten.

Dat was vroeger van een andere orde. Mensen die delirant waren mochten gefixeerd worden, met een brede band om hun buik heen en eventueel hun polsen ook vastgemaakt aan het bed.

In de privesfeer kan dit stimulerend zijn maar in de ziekenhuissetting is daar geen sprake van. Mensen worden dan helemaal dol, rukken aan hun ketenen en proberen te ontsnappen.

De meeste onrust vindt plaats als het donker is geworden.

Ik kan me nachten herinneren waarin ik als een veredelde pitbull in de deuropening van een kamer zat, en duizend keer in actie moest komen omdat mijn patient met zijn benen buiten boord hing.

Een boze verwarde man die mij met zijn (gelukkig lege) urinaal wilde slaan

Een patient die s nachts bij een ander in bed wilde kruipen. Iemand die in de prullenbak stond te plassen. Een warrige mevrouw die ik een kalmerend pilletje wilde geven, die dacht dat ik haar wilde vergiftigen.

Een vrouw die altijd poedelnaakt in bed lag omdat ze het zo warm had. Maar er geen been in zag om zich letterlijk bloot te geven, daar zat echter niemand op te wachten. 

Op een keer wierp ze dekens van zich af en wilde uit bed , om op de postoel te gaan zitten. Ik kon nog net de bedgordijnen dicht trekken, ze sprong uit bed en liet zich in slow motion door haar benen zakken. 

Daar zat ze dan , een bleek bloot mens, met haar billen op de koude vloer. Zichtbaar voor de andere patienten op de vier persoonszaal. Want die gordijnen hangen ruim boven de vloer. 

Ze was geen lichtgewicht, kon niet meer overeind komen, zie zo'n dood gewicht maar weer eens op bed te krijgen. Potjandorie nog eens aan toe!

Boze verwarde mensen die hun medicatie met kracht weer uitspugen, hun infuus eruit trekken, zelf hun thoraxdrain verwijderen. 

Hun blaaskatheter eruit trekken.   Vooral mannen hebben daar een handje van. Berouw komt na de zonde, want een gevuld ballonnetje door de je plasbuis trekken is niet zo heel erg fijn. Bloedbad als gevolg.

Bekende verhalen voor mijn collega's.

Je kan zeggen wat je wil, maar werken in het ziekenhuis verveelt nooit!