Hoornaars

Vanmorgen eerst op familiebezoek in Zuidoost Beemster geweest, dat was superleuk. Daarna doorgereden naar Schagen, daar zit een biologische varkensboerderij. De meeste varkens konden we niet zien vanaf de weg, maar gelukkig liepen er toch twee knorren buiten.
Op de foto verderop zie je de zwarte modderige snuit van het dier, met daarin twee roze schone neusgaten.

























Daarna door naar Hoorn. Het was stervenskoud, dus eerst opwarmen in een etablissement. Dat werd de Rooie Kip. Een normale lunchroom , niets bijzonders. Maar wat een verrassing! We konden onze oren niet geloven. We hoorden overheerlijke hardrock muziek, oa AC/DC en Iron Maiden.
Dat is wel het laatste wat je in zo'n restaurant zou verwachten.
Toen ik ging afrekenen met het meisje van de bediening sprak ik mijn waardering uit voor de muziek. Ze keek ietwat verbaasd, het was duidelijk niet haar smaak. ' De muziek heeft mijn baas opgezet'  zei ze, hij zit hier in de keuken




En kijk eens hoe leuk, een kabouterdorpje in een holle boom. Mijn geliefde heeft een bloedhekel aan dit volkje , dus deze aanblik was koren op mijn molen







Moest meteen aan onderstaand liedje denken dat mijn moeder altijd zong:


Sliep scheren en messen sjingele sjingele bomSliep scheren en messen sjingele sjingele bomJan sla je vrouw dat doe ik niet dat doe ik nietJan sla je vrouw dat doe ik niet voor jou
Sliep scheren en messen sjingele sjingele bomSliep scheren en messen sjingele sjingele bomJan sla je vrouw dat doe ik niet dat doe ik nietJan sla je vrouw dat doe ik niet voor jou





Waar gehakt wordt vallen spaanders
                                               Nu al ??



Reacties

  1. Anoniem19 oktober 2025 om 20:10

    Bedankt weer voor het mooie leuke verslag en de foto's fijne avond saampies lieve groetjes van Wil ❤️❤️

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie19 oktober 2025 om 20:27

      Dank voor je reactie Wil, lief van je, jij ook een fijne avond xx

      Verwijderen
  2. Anoniem19 oktober 2025 om 22:33

    Ja leuk verslag, en nu maar lekker knorren lieve “kaboutertjes”…😜🤓

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen