je koffers pakken..

 

... dat klinkt niet best. Maar in dit geval is het reden tot vreugde.

Ik pak mijn koffer in voor een minitripje naar Zuid Limburg.

Sinds anderhalf  jaar heb ik een vreugdevolle relatie ( wie had dat ooit gedacht), en we laten geen moment onbenut om ons leven te veraangenamen.

Morgenochtend bijtijds op pad.  Ik verkeer in de luxe positie dat ik mijzelf laat rijden.  Moet denken aan de reclameslogan uit 1966,    Glaasje op, laat je rijden! 

Ik heb nooit mijn rijbewijs gehaald, en ook nu geldt, ieder nadeel heeft zijn voordeel.    Ik hoef dus nooit achter het stuur plaats te nemen ( hooguit een keer voor de show) want dat zou niet goed aflopen.

Zuid Limburg, daar ben ik vroeger een aantal keren met mijn vier kinderen geweest. Mijn oudste zoon keek vaak in de atlas, en koos dan een bestemming uit . Met diverse treinen bereikten we dan het zuiden des lands. Maastricht de ene keer, de andere keer kozen we voor het Geuldal.  Elk kind zijn eigen rugtasje met eten en drinken mee. En ik een grote tas vol speelgoed, voor onderweg in de trein.

Maastricht was een dagvullend programma, het Geuldal ook. Op laatstgenoemde bestemming hebben wij stukken mergelsteen gezocht en meegenomen naar huis. Tot ongenoegen van de vader van mijn kinderen, maar zijn mening hebben we naast ons neergelegd.  Want hij was beslist geen betrokken vader, dus inspraak verspeeld.  En dan nog dit, er kropen die dag veel naaktslakken rond, vreselijk! Ik vind ze eng. Hier in de mergelomgeving zijn ze niet donkerbruin van kleur maar meer oranje, dat komt ws door de kalkhoudende grond. Hoe dan ook, bruin of oranje, ik loop er met een boogje omheen.     Het was een regenachtige dag, vandaar dat het er zoveel waren .

Jaren daarvoor hadden mijn ouders hier gewandeld en toen mijn vader niet oplette is hij een keer bijna in het riviertje gevallen. Dat werd tijdens deze uitstapjes uitvoerig benoemd, we hadden er schik om.  Mooie herinneringen!

Paar daagjes weg nu maar daar is toch echt een grote koffer voor nodig. Ik werk mijn waslijst bij met een pen in de hand, wil zoveel mogelijk voorbereid zijn op weersomstandigheden en op alle leuke dingen die wij samen willen gaan beleven.  En mocht die koffer niet toereikend zijn , dan is de achterbank van de auto ook een optie.

Zo, nu verder met pakken, morgenochtend rijdt mijn koets voor. Ik verheug me!