Spraakverwarring

Op mijn werk liggen veel recidivisten.  

Talloze malen  keren ze terug naar het ziekenhuis. Zo ook deze patient.  Iedereen kent hem, zo vaak is hij hier geweest. 

Omdat hij drager is van een multi resistente bacterie moeten wij , verpleging,  schorten en handschoenen dragen. Niets nieuws, doen we dus al duizend jaar bij hem

De familie nam mij opeens een kruisverhoor af, over die beschermende kleding. 

Ik heb uitgelegd dat zij dat niet nodig hebben. Wij wel omdat we van de ene naar de andere patient gaan. 

Kwetsbare mensen.  Oké, duidelijk. 

Niet dus. 

Volgende dag een zeer geagiteerd persoon aan de lijn. De telefoon explodeerde bijna, om gehoorschade te vermijden het toestel vijfentwintig centimeter van mijn hoofd afgehouden.

Eerste contactpersoon.  Zij had van de nicht van haar zwager zijn kleindochter ( zoiets, ik snapte er geen reet van, ze bedoelde dus: familie) het volgende gehoord.

Waarom hebben wij niet verteld dat de patient een virus bij zich heeft? Waaraan de familie blootgesteld is zonder bescherming? Zonder mondmasker, enz.

Uitgelegd dat er geen sprake is van een virus. 

En dat meneer drager is van resistente bacterie,    geen probleem voor familie.  

Meneer heeft, alles bij elkaar opgeteld, al maanden in ziekenhuis gelegen.  En al maandenlang dragen wij, verpleging, schort en handschoenen. 

Om haar niet verder te prikkelen uiterst geduldig gebleven ( ja, best wel knap van mij).

De temperatuur van de telefoon daalde van kookpunt naar een hanteerbare warmte.

En aan het eind van het gesprek kreeg ik nog een bedankje ook .