afzien op de fiets

De dag voor Kerst naar een bestemming in het Gooi gefietst, Laren om precies te zijn. Het was ijzig koud door de noordoostenwind. Ingepakt als een mummie ging het best goed. 
Vijf laagjes kleding onder mijn jas, dubbele mailloot, das om mijn kop en capuchon erover heen, wanten met oplaadbare handwarmers erin en als finishing touch een regenbroek om mijn benen winddicht in te pakken.










Op de heenweg zaten de schotse hooglanders verstopt op een stuk heide waar ik geen voet zetten mocht. Zouden ze het erom doen?


















Herkansing op de terugweg, ze hadden zich in de tussenliggende tijd zowaar een paar centimeter verplaatst

zij zijn wel winterhard!




Ik fietste daarna door het Naardermeer. 

Opeens zag ik een blauwe flits, en dat kon niet missen, een ijsvogeltje! Dit prachtige beestje ging op een takje zitten. Razendsnel mijn fiets neergezet op de standaard, camera hing gelukkig om mijn nek. Snel richten en net op tijd om een foto te maken, daarna ging hij er als een speer vandoor. Op de bovenste foto is te zien dat hij best ver weg zat, optimaal ingezoomd met mijn 200 mm lensje. Reden te meer om tevreden te zijn over de bijgesneden foto.

En, het beestje doet zij naam geen eer aan, het kan niet goed tegen de kou en al helemaal niet tegen ijs. 








Hier aftellen met de aalscholvers. Twee...
                                                                een...  
                                                        




                                                                         nul!


 


en ik nader Weesp, tevreden met mijn oogst van foto's. En niet eens doodgevroren onderweg.

Reacties

  1. Anoniem26 december 2025 om 08:00

    Goedemorgen moppie koop gewoon een skies pak 😂😂🤣wel respect voor je zeg om op je stalen ros door de ijzige kou te gaan wouw! Weer een mooi verslag en mooie foto's slaap lekker zo na je nachtdienst liefs Wil 💋💋💋

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie26 december 2025 om 16:27

      dank je Wil, ik ben overdag heerlijk geroosterd op mijn elektrische deken XXX

      Verwijderen
  2. Anoniem27 december 2025 om 12:41

    Deze stoere meid is op de kou voorbereid! Ijsvogelfoto mooi!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen