Friese dwaalgasten

 Vanmorgen vertrokken, met als tussenstop Bolsward. Wat een leuk stadje! Het was helaas waterkoud en geen mooi weer. 

Eerst opwarmen met koffie, daarna op zoek naar een aardigheidje voor mijn zus ( het einddoel).

Kwamen oa in een delicatessenzaak terecht, daar kon ik geen keuze maken. Dat kwam deels door de muziek die daar door de winkel schalde, Hollands-talige shit. Wat een schijtmuziek! zei ik tegen Simon.

Pardon? hoorde ik de winkeleigenaar zeggen.

Na een bezoek aan de Broerekerk begon het hard te regenen, en togen wij naar de kop van Friesland, daar had mijn zus de lunch klaar staan.

Het was een gezellig weerzien, waarbij er vermakelijke jeugdherinneringen opgehaald werden. Bijvoorbeeld toen we voor het eerst met mijn ouders op kampeervakantie gingen. Ze hadden zich om laten praten door een vriendin, die zei hoe leuk dat was, slapen in een tent. Tot die tijd verbleven we altijd in een huisje, en nu dus de primeur.

Ik was toen dertien of veertien, en ik schaamde me aan een stuk door voor mijn vader. Hoe hij er uit zag, hoe hij zich gedroeg, hoe hij was.

Mijn ouders samen de tent op zetten, een bungalowtent. Alle twee behept met weinig technisch inzicht ( ik heb dat dus niet van een vreemde!) , en de samenwerking was ook niet om over naar huis te schrijven.

Het opzetten van de slaapplaats lukte dus voor geen meter, en ze begon meteen te kibbelen.

De andere mensen op de camping vielen met hun neus in de boter, ze pakten hun tuinstoeltjes erbij en gingen kijken naar dit vermakelijke tafereel. 

Ik probeerde mijzelf onzichtbaar te maken, dit is het ergste wat je een puber aan kan doen!   Mijn zus had en heeft gelukkig meer geduld, en dankzij haar slaagde dit project uiteindelijk.

Maar na deze vakantie waren mijn ouders voorgoed genezen, geen krampeervakantie meer voor hun!