de periode van de Verlichting


Een anekdote over een  heilige boontje  na de laatste foto
















Heel lang geleden, 1980. Vrijdagavond ging ik stappen, in Weesp. Zaterdagavond en zondagavond ook trouwens. Ik was toen vijftien jaar oud en kon de hele wereld aan.

Naar de POC , een heerlijke plek voor jongeren. Bestaat allang niet meer. 

Als de avond voorbij was ging ik met de laatste bus vanuit Weesp naar Kraaiennest, in de Bijlmer. Daar stond dan de vertrouwde Lada met mijn vader te wachten. Hij was soms al in pyama, ochtendjas erover en met pantoffels aan. 

Mijn zus arriveerde gelijk met mij, zij kwam met de metro vanuit Amsterdam Centrum. 

We stapten braaf bij mijn vader in, die ons weer veilig naar huis reed.  Best lief, maar ik had mezelf ook wel gered, vond ik. En braaf, dat was ik zeker niet, maar alle zondige dingen had ik al die avond in Weesp gedaan. Nu speelde ik weer het heilige boontje :)

 

Reacties

  1. Anoniem12 december 2025 om 22:30

    Fraaie plaatjes heeft U weer geschoten… bij nacht en ontij.., en wat betreft die “zondige” dingen.., alles wat eigenlijk niet mag of kan in de 👀 van een ander is toch rete-spannend en interessant..👌👍🤓

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie13 december 2025 om 20:52

      nou en of, daarom heb ik mijn kinderen altijd vrij gelaten:)

      Verwijderen
  2. Anoniem13 december 2025 om 06:51

    Heerlijk was het vroeger met uit gaan ik zelf dito Leidseplein en omgeving met ploegje onveilig maken 😂😂snachts met de fiets of met meerdere in taxi richting huis Zo blij dat het uit gaan zoveel leuker was fan nu en op 15 16 jaar zaten we al flink aan de alcohol een wonder dat onze hersenen niet verweekt zijn (nu mag niets meer) En iedereen pafte er op los! Had net als jij die tijd niet willen missen met de beste muziek trouwens liefs Wil 💋💋💋

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie13 december 2025 om 20:53

      Zeg dat wel , in die tijd zijn er heel wat hersencellen van mij ter ziele gegaan. Heerlijke muziek, goeie bands, fantastische herinneringen

      Verwijderen
    2. Annemarie13 december 2025 om 20:53

      xxx

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen