In stijl naar het zware metaal

Vandaag reisden wij af naar Geertruidenberg, om te luisteren en kijken naar de band Painkiller, zij vertolken Judas Priest. Lekker rockmuziek, zo horen wij het graag.  Het vond plaats in Fort Sint Gertrudis. Zo kom je nog eens ergens. 

We waren op tijd van huis gegaan, om eerst in de omgeving rond te neuzen. Via Chat GPT huiswerk gedaan en als voorafje kwam ik uit bij Woudrichem, of all places.

Het was schitterend weer, vol goede moed gingen we op pad. Toen we gearriveerd waren merkte ik dat ik me door de zon in de luren had laten leggen, het was behoorlijk koud. Een extra dikke panty uit mijn hutkoffer gehaald, en op het parkeerterrein aangetrokken, zittend op de autostoel, mijn benen naar buiten. Hijsen en wurmen, voor het laatste stuk moest ik gaan staan, maar het lukte. We stonden onder een appartementencomplex, en toen ik naar boven keek zag ik een ouder mens naar mij loeren. Aan haar gezicht te zien dacht zij : wat zijn wij hier aan het doen? 

Ik zwaaide vriendelijk naar haar waarna ze snel uit beeld verdween.

Toen we door het stadje liepen zagen we dat winkels gesloten waren. Zondagsrust! We realiseerden ons nu dat we op de Bible Belt waren. Maar we zagen wel iets dat nieuw voor ons was, een afhaalmaaltijdautomaat. Dat mag dus wel op zondag van Hem !

Na wat speurwerk toch een uitspanning gevonden waar we koffie konden drinken. Dat was een schot in de roos, zo leuk! Gevestigd in een kazemat! Er was nog slechts plaats voor twee, wat een geluk.

Zo blij als kinderen zaten wij op een gerieflijk bankje, ik wilde een selfie maken. Maar soms lukt het om een of ander reden niet, dan heb ik een heel rare puntkin op de foto. Ik lijk Koning Lijsterbaard wel, zei ik ( voor wie het niet kent, dit is een sprookje van de gebroeders Grimm, over een koning met een puntkin, die bespot wordt door een verwende prinses, zij noemt hem Lijsterbaard).

We komen hier zeker nog een terug. Alleen is het plan dat deze brasserie, het Zusje,  vanaf februari een bodega wordt ,een wijnbar. En dat in dit Christelijke oord, Sodom en Gomorra!

                                                                 de uitbaatster

                                                                          kerkgangers?

Daarna nog een rondje gelopen door dit prachtige stadje aan de Maas, en door naar Geertruidenberg. 

Mooi op tijd, we wilden eigenlijk nog wel even lunchen, broodje kopen, wat dan ook. Supermarkten waren wel open maar in geen velden of wegen te bekennen.

Dus naar binnen, Fort Gertrudis. Daar zou je wat kunnen eten, zei men.  Maar helaas, de keuken was nog niet open. Dat werd op een houtje bijten. Echter, mijn geliefde had een minuscuul noodpakket bij zich, twee miezerige chocolaatjes. Van ellende er maar een opgegeten.

Goed, het fort, een geweldige plek. Hier kwamen we voor . Allemaal ouwe en jonge rockers, ik ging uiteraard gekleed in rok.

Painkiller, een Nederlandse band, ze startten stipt op tijd. Gierende gitaren, spectaculaire  drum en fantastische stem van de zanger.   We genoten van de muziek maar ook van twee piepjonge fans die helemaal los gingen. Ze waren heel woest aan het headbangen, geweldig om te zien. .

Een van die leuke jonge gozers  met fantastische tekst op zijn rug!

Daarna waren we helemaal uitgehongerd. We liepen het stadje in en toen lunch en avondeten in een keer. Lekker, daar waren we aan toe.

Tevreden na dit volgepropte weekend naar huis gereden. Blij dat we weer samen een stukje geschiedenis geschreven hebben.