Ken je mij nog?
Ik sta in de rij bij de supermarkt, achter mij staat een meneer. We maken oogcontact, hij glimlacht naar mij. Ken je me nog? vraagt hij.
Het eerste dat in mij opkomt is 'nee', gevolgd door de gedachte: dit is vast een voormalige patient voor wie ik gezorgd heb. En dat is zo.
Hij vertelt dat hij redelijk hersteld is. Dat hij vorig jaar zeven weken bij mij op de afdeling gelegen heeft. Hij is doodziek geweest en heeft het ternauwernood overleeft. Hij is weer een beetje aan het sporten, maar hij is nog niet op het niveau van voorheen.
Ik luister naar hem, en zeg hoe fijn het is dat hij uit het dal aan het kruipen is. Ik beaam dat hij heel veel voor zijn kiezen gekregen heeft. In tussen malen en kraken mijn hersenen, in een poging me te herinneren wie hij is.
Zijn gezicht doet een belletje rinkelen, en opeens zie ik de kamer en het bed voor me, waar hij gelegen heeft. Dat was op de oude afdeling, hij lag bij het raam. Hij was erg ziek, bijna ten onder gegaan aan een of andere vermaledijde bacterie. Hij was totaal verzwakt, kon helemaal niets meer.
Ik wens hem fijne feestdagen toe en vraag hem de groeten aan zijn vrouw te doen. Hij bedankt me voor de goede zorgen, en ik rij met mijn uitpuilende boodschappenkarretje naar mijn fiets .
En dan komt er meer tot leven in mijn hoofd. Deze man was een fervent schaatser, was niet meer de jongste maar wel in heel goede conditie voor hij ziek werd. Zijn vitaliteit heeft hem erdoor heen geholpen. Ik heb veel voor hem gezorgd en lange gesprekken met hem gevoerd. Over zijn ziek-zijn, maar ook over zijn priveleven. En over een gemene deler, hij woont ook in Weesp.
Toen hij voldoende opgeknapt was moest hij naar een revalidatie oord om daar verder te oefenen. Hij had daar totaal geen zin in, hij was ontstemd dat hij het ziekenhuis verlaten moest. Toen ik afscheid van hem nam in het AMC , zei ik : volgende keer komen we elkaar tegen in Weesp, dan loop je weer rond en dan zie ik je zoals je echt bent.
En vandaag was het dan zover. Mooi, dit is zo'n moment, een cadeautje.

En een heel fijn gevoel dat ie mede door jullie verzorging en verpleging weer een fijn leven mag hebben toch…, mooier compliment kan je niet krijgen 👌👍👍🤓
BeantwoordenVerwijderennou en of, hier doen we het voor
VerwijderenIk herken dit. Kwam zo ook een oud patient tegen bij de slager in almere muziekwijk. En die man begon ook meteen uitgebreid te vertellen over zijn herstel bij ons op de afdeling. En ik maar beamen dat het zo was. Ik pijnigde ook mijn hoofd waar hij ook weer lag. Naar huis lopende kwam het weer helemaal naar boven. Toen wist ik ineens weer wie hij was. Grappig dit soort ontmoetingen😅
VerwijderenGroetjes, linda
Ja, mooi he, dit herkent iedereen die in de verpleging werkt :)
Verwijderen