Let's rock with Letz Zep!

 


Na maanden wachten was het eindelijk zover. Naar een concert van Letz Zep, een coverband van Led Zeppelin. Schijnt de beste te zijn !

In mijn pubertijd veel naar Led Zeppelin geluisterd en  geprobeerd zuiver mee te zingen. Niet helemaal gelukt..

 Helaas geen concert van hun bij kunnen wonen, ik was een arme sloeber in die tijd, of wellicht traden ze destijds niet op in Nederland. 

Nu ik een vriend heb met dezelfde muzieksmaak en mijn jongste zoon er ook van houdt, gaan wij met zekere regelmaat op pad om naar onze favoriete muziek te luisteren.  Vanavond naar de Melkweg in Amsterdam gegaan.  Gewikt en gewogen voor de kledingkast, ik moet er natuurlijk wel stoer uitzien. Dus een rokje met laarsjes eronder. Let's go!



De voorpret begon bij het verlaten van mijn huis, lopend naar het station, genietend van fraai verlicht Weesp. Met de trein naar Amsterdam Centraal, en tram naar Leidseplein. Daar aangekomen ons een weg gebaand door de massa's overspannen toeristen ( nee, we hebben geen geweld gebruikt).


Ruim op tijd binnen, dit keer mijn huiswerk gedaan om te kijken hoe we een kluisje zouden kunnen bemachtigen. Geen gehannes met munten maar een QR code scannen. Een kind kan de was doen! Een paar jaar geleden brak het zweet mij nog uit als ik iets moest scannen, maar ik heb het onder de knie gekregen. Goed he?

De band was fenomenaal. De zanger is het evenbeeld van Robert Plant ( zanger Led Zeppelin, nog altijd een man met charisma).  Ik vind het een feest als de bandleden lang haar hebben, nostalgie, dan heb ik het idee dat ik weer midden in de jaren '70 beland ben. Vanavond voelde ik me weer voor even een tiener, alleen het headbangen heb ik achterwege gelaten. Heb dat jaren terug voor het laatst gedaan en had toen dagen lang een zwaar hoofd, ik dacht, dit komt nooit meer goed! 

Goed, terug naar het heden. De band speelde vol enthousiasme, ik heb me mee laten slepen door de aanstekelijke muziek en diverse luchtgitaarsolo's ten gehore gebracht.  De sfeer was uitstekend, allemaal blije mensen. Op een na, ik werd opzij geduwd door een enorm lomp zwijn dat een plek opeiste waar ik net was gaan staan. Hij negeerde mijn protest. 

Ik heb een foto van zijn bolle rotkop gemaakt :)



Maar ik ben niet voor een gat te vangen, ik ben op een bank gaan staan en keek toen over de hoofden heen.

Deze avond zullen wij niet licht vergeten. Dank aan deze geweldige band! Twee uur lang speelden ze de sterren van de hemel. 

Met vermoeide voeten en een voldaan hoofd richting Weesp gegaan.




Reacties

  1. Anoniem20 december 2025 om 07:47

    U ziet er ook geweldig jeugdig uit hoor, en goed plan om achter de geluidstechnici te gaan staan voor het beste overzicht..en dat “ dikke zwijn “ hoort waarschijnlijk ergens anders thuis 😜🤗🤓

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen