een ijskoud stel

Wij zijn een wandeling in Baarn gaan maken. Het was koud, de stoepen waren onbegaanbaar. Maar we lieten ons niet kisten, deels over de fietsrijstrook op de weg gelopen, tegen het verkeer in. Als er een auto aankwam sprongen wij soepel weer op het trottoir, dat bedekt was met een ijzige hobbelige laag ellende,  de permafrost.
 

Het was de moeite waard om buiten te zijn. We hadden op de route het Baarnse bos bij Kasteel Groenveld in gepland, hier zagen we veel vogels, zoals onderstaand koolmeesje broederlijk naast een boomklever. Vlak voor ik deze foto maakte waren ze nog in een schermutseling verwikkeld, en nu scharrelden ze in pais en vree hun kostje bij elkaar

We kwamen deze vijf maanden oude viervoeter tegen, wat een schatje!

Hierboven nog twee vechtersbaasjes

Pimpelmeesje  en een huismusje dat een wit voetje probeert te halen

na een tijd lopen waren we bijna bevroren, we kregen er bijna een kille uitstraling door. Hoogste tijd voor het worstje dat we onszelf voorgehouden hadden, bij pannenkoekenrestaurant de Wildenburg een lekkere lunch gebruikt

Daarna konden we er weer tegen. Toen we langs een sloot liepen zag ik op een overhangende tak het silhouet van een ijsvogeltje. Het diertje ging ervandoor als een pijl uit een boog, een prachtige blauwe bliksemschicht, te snel voor mij.

Ik moest me tevreden stellen met twee foto's van een andere visser, zie hieronder.

Beetje lastige foto's van de zilverreiger, die uitstekend gecamoufleerd is in de witte wereld, op de onderste afbeelding zie je hem bijna niet meer

En we naderen de bewoonde wereld. 

Het was de laatste ijsdag, ik sta versteld van mijzelf dat ik de koude van de afgelopen weken doorstaan heb,. Achteraf was het toch wel leuk, want het levert fijne plaatjes op.