It's now or never

 

Het is nu of nooit, it's now or never  ( liedje van Elvis).  Soms zing ik het liedje, als ik goed bij stem ben.

Het gebeurt al zolang ik in de verpleging zit. Ik bied een patient  aan om te helpen met wat dan ook, en daar komt ie: mag het later? ik ben nu moe.

Vroeger ging ik daar in mee, met als gevolg dat ik in tijdnood kwam, en mezelf daarmee in de vingers sneed.

Nee, dat lesje heb ik wel geleerd. Dus als ik er klaar voor ben en de patient heeft geen zin, dan zeg ik : het is nu of nooit! Maw, dan gaat het vandaag niet meer gebeuren. Bij protest herhaal ik dat, en denk dan bij mezelf: zo zijn we niet getrouwd, ben je nou helemaal van de ratten besnuffeld, ben je van de pot gerukt? !

Het kan om van alles gaan, van hulp bij wassen , mobiliseren, innemen van medicatie, wondzorg, bloed afname, de lijst is eindeloos.

Bij belangrijke zaken, waaraan iemand niet wil meewerken , vertel ik eerst de risico's van de weigering.  Soms lijkt de boodschap niet aan te komen en dan moet je gewoon heel duidelijk zijn. Wil je soms dood? wil je hier ooit nog het pand verlaten? je doet het niet voor mij, je doet het toch echt voor jezelf. En voor het geval je het nog niet begrepen hebt, het is hier geen hotel! Niet alles kan op het tijdstip dat jij voor ogen hebt.

Wat soms wel eens wil helpen is iemand bij zijn voornaam aanspreken, dan wordt het heel persoonlijk.

En als dat allemaal niet baat gooi ik de handdoek in de ring. Niet trekken aan een dood paard , is mijn motto. Morgen is er weer een dag!