winterhard of hartje winter?

Ondanks winter sneeuw en ijs...




Met de trein naar Amersfoort, hij reed zowaar. Duizend laagjes kleding aan, en gaan. Een rondje door de binnenstad `gelopen, de straten waren redelijk schoon, hier en daar gladde stoepen. Maar het was te doen, en daarna opwarmen met een paar kopjes koffie.
En door naar filmhuis de Lieve Vrouw. Naar een film met oa Mad Mikkelsen, fantastische acteur.
Het verhaal, met de titel 'the Last Viking' ,  maakte veel indruk op ons. Er kwam van alles aan bod. Respect hebben voor je medemens , ook al is hij anders dan dat jij bent, kindermishandeling, criminaliteit, broederliefde. We waren er stil van.
 

Ik had vandaag best wel even op hete kolen willen zitten!







Omdat je nu eenmaal iets moet bedenken om op temperatuur te blijven, hebben we maar een glas wijn genomen , een heildronk op mijn moeder uitgebracht, en bitterballen erbij als de kers op de taart :). 

En daarna was het donker en zag alles er nog fraaier uit




















We liepen naar het station. Bij een groot kruispunt moesten we duizend jaar wachten voor het rode stoplicht. Mijn geliefde was het opeens zat, en stak over, met gevaar voor eigen leven. 
Achter mij stond een groepje dames met humor, ze moesten lachen en zeiden tegen elkaar, maar meneer wat doet u nu? 
We waren precies op tijd om de trein te halen, en in een vloek en een zucht waren we in Baarn. Vanaf het station op onze charmante bergschoenen ( onze modderschuiten, zeggen wij) naar huis gelopen




Zo, toch nog wat kilometers bij elkaar gelopen. Want : ledigheid is des duivels oorkussen

Reacties

  1. Anoniem10 januari 2026 om 20:43

    Amersfoort is zo leuk met die watertjes en nu helemaal in de sneeuw.., beetje middeleeuws wel met die poort en zo 👍, dat oversteken…, moet U wat van zeggen hoor.., ze “kegelen” je zo omver tegenwoordig..😉😜🤓

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie11 januari 2026 om 09:35

      sprookjesachtig mooi was het. En waarschuwen was tegen dovemansoren, maar dat geldt ook voor mijzelf:)

      Verwijderen
    2. Anoniem11 januari 2026 om 10:08

      😂🫣

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen