geen match




                                                       

Een patient met wie ik geen match was. Hij was niet in beweging te krijgen  en deed net alsof hij niets kon. Maar schreeuwen kon hij als de beste.
Ik sta voor zijn kamer, bezig om zijn medicijnen uit te zetten. Daarna ga ik naar hem toe. Waarom help je mij niet? roept hij boos. Ik kan zelf mijn brood niet smeren, ik zie het niet goed. 
Nou ten eerste was ik bezig met je pillen ( een stuk of duizend) en ten tweede heb je het niet aan 
mij gevraagd.  Hij kijkt me aan alsof ik Chinees spreek. Ik besluit voor te doen hoe het hoort: zuster, kan je mij misschien helpen met brood smeren? .
Helaas, het werkt niet, slechts het woord 'helpen'  krijgt hij over zijn lippen. Vooruit dan maar , ik help en daarna smeer ik 'm :).
Na tien minuten geschreeuw. Hij heeft zich achterover laten vallen op bed. En weer dat ene irritante woord; helpen!
Hij verwacht dat ik hem optil. Nee, ik ben geen hijskraan zeg ik. En geen paniek, u ligt nu toch al dus vallen is geen risico. Met een bereidwillige collega hem comfortabeler op bed gelegd.
Uur daarna, hij heeft een nieuwe eis, hij wil douchen . Op zich is dat een goed plan. Maar..
Hij kan niet staan. Gisteren nog wel, maar vandaag dus niet. En weer het verzoek om op te tillen. De man is niet bepaald dun, zelfs met zn tweeen gaat dat dus niet lukken. Geen douche vandaag! zeg ik streng.
De fysio krijgt hem met moeite uit bed, en daar zit hij  dan, op zijn troon. U lijkt wel de koning! zeg ik, en zowaar, een klein glimlachje verschijnt op zijn gezicht.  Belt hij na een kwartier omdat hij weer naar bed wil. Geen sprake van zeg ik . Je bent er net uit! 
Nu kan je makkelijker eten .
Ik wil niet eten.  
Wil je soms dood,  roep ik geirriteerd. 
Daarna heb ik pauze, en mijn collega is de klos, en hoe!
Hij wil naar het toilet, en heeft daar ontlasting . Niets vreemds tot zover. Mijn collega reikt hem vochtige washandjes aan voor het reiningingsritueel. Nee, dat kan ik niet, mijn armen zijn te kort! zegt hij. 
Dit tart toch werkelijk je voorstellingsvermogen! En ik vraag me af wie dit de afgelopen jaren voor hem gedaan heeft!

Reacties

  1. Naarmate ik dit blog steeds langer volg.., krijg ik steeds meer respect en ontzag voor U en jullie werk als verplegende en verzorgende…👌👌👌👌👌👌, wat een ontzettend nare “klanten” …!
    Goed dat U tegengas geeft…, er zullen ongetwijfeld ook wel lieverds bijzitten…, mocht ik ooit zelf in het ziekenhuis komen zou ik heel blij worden van mensen zoals U hoor !! 🤓

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. er zijn gelukkig ook lieve mensen bij. Maar eerlijk is eerlijk, over de onbeleefden valt meer te vertellen. Ieder nadeel heeft zijn voordeel :)

      Verwijderen
  2. Die vent gun ik echt veel jeuk en te korte armpjes wat een droef toeter 🤮 🤮 🤮

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Afhankelijke persoonlijkheidstoornis?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. in elk geval hunkerend naar aandacht. Lukt positief niet, dan overschakelen op negatief.

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Mevrou &Co

Een boekje open doen