dag! woelige jaren

Een van mijn dochters heeft onlangs haar intrek genomen in haar eigen stulpje.  
Ik ben erg blij voor haar dat ze haar eigen leven verder op kan bouwen samen met haar vriend.
Een fijn en groot huis heeft ze, in een rustige buurt. 
Mijn huis voelt nu ruim, alsof ik kilo's afgevallen ben. Opeens heb ik een kamer over, dat biedt mogelijkheden.  
Jarenlang heb ik tussen de drogende was geslapen.  Als ik 's nachts naar het toilet ging moest ik slalommen langs de drogende kleding aan de waslijn en het uitpuilende wasrek.
Veel herinneringen aan drukte in mijn vijf kamerwoning. 
Ik had vier opgroeiende kinderen in huis, en daarnaast een inwonende schoondochter, een inwonende schoonzoon en als klap op de vuurpijl ook nog mijn vriend . De drie laatst genoemden zijn  allang voltooid verleden tijd. 
Het huis puilde uit, kan je rustig zeggen, karrenvrachten eten gingen erdoor en de douche stroomde onophoudelijk.
En nu is het rustig,  ik weet niet wat me overkomt. Nog maar met z'n drietjes. Ik doe zo weinig boodschappen dat de Vomar waarschijnlijk met verlies draait. 
Mijn energierekening is gekelderd en de wasmand puilt niet meer uit. 
Het is allemaal zo snel gegaan,  ik kijk terug op woelige tijden, en heb een schat aan ervaring opgedaan. Mooie en minder fraaie herinneringen, het hoort er allemaal bij. 
Als ik terugkijk op die drukke jaren krijg ik een glimlach op mijn gezicht. Alles wat ik meegemaakt heb heeft mij gevormd tot wie ik nu ben. Moeder, oma, geliefde, vriendin, verpleegkundige, blogger, hobby fotografe, enz.. :)




Reacties

  1. Anoniem13 maart 2026 om 20:58

    U hebt het geweldig gedaan!😘

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Anoniem13 maart 2026 om 21:51

    U bent een topper !, uw naasten, kinderen, geliefden en aanhang mogen trots op U zijn..👌👌👌
    En die Vomar overleefd het wel 😜, geniet nu maar lekker van Uw vrijheid en ga lekker op visite 🥂bij de rest 😅🤗🤓

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie14 maart 2026 om 08:57

      Heerlijk ja, dank je. Geniet van alle mooie dingen in het leven, en heb oog voor het kleine, daarin schuilt vaak het geluk

      Verwijderen
  3. Anoniem16 maart 2026 om 18:31

    Top wijf ben je echt iemand die er is voor anderen Zo fijn dat je nu mag genieten met je geliefde en je mooie gezin er om heen je maakt de wereld echt mooier privé en in je werk liefs Wil 💋💋💋

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen