English bastard

Gisteravond gingen mijn geliefde, mijn jongste zoon en ik naar rock-pub the Cave, in Amsterdam.  

Volgens hun website moet je daar niet zijn als je niet van hardrock houdt. 

Er zouden twee bandjes optreden en wij wilden daar wel eens poolshoogte nemen.  

We arriveerden vroeg maar nu waren er al mannen die te diep in het glaasje gekeken hadden. Zo zagen we een Tsjech,  die het twee keer achter elkaar presteerde om de deur van de bezemkast te openen ipv het toilet.

In afwachting van de bands genoten we van de heerlijke muziek die gedraaid werd ( Iron Maiden, Kiss, Guns ' Roses).

Het personeel was heel aardig

 De uitsmijter een kale opgeruimde man, die de entree ( 8 euro pp) incasseerde.  Achter de bar een jongeman die lekker meedeinde op de muziek en de eigenaar, die opmerkzaam,  langharig en easy going was

De pub was een pijpenlaatje,  donker, sfeervol, helemaal goed.

De bands hebben we nauwelijks kunnen zien, piepklein en tjokvol.mensen. de band waarvoor we kwamen speelde muziek van Black Sabbath.  Als naam hadden ze Sack Blabbath. He, zei mijn geliefde, ern vrouwelijke zanger. O ja, dus een zangeres, corrigeerde hij zichzelf.

Oké, niet te zien maar luisteren was ook goed, en loeren naar het publiek.

Een man met een skateboard,  waarop hij later die avond een kunstje probeerde te doen. Dat was tot mislukken gedoemd gezien zijn verregaande staat van dronkenschap.  Hij hield het bij die ene poging.

Een jonge uitbundige man met lang haar die aan het headbangen was, en prooste met de skateboarder,  waarbij ze luidkeels Skol! riepen.

En met zijn vrije hand bracht hij de rockgroet uit, the sign of the horns.  

Er liep een mannetje rond met een hoedje op zijn kop. Hij begon in onverslaanbaar Engels te praten. Het was nauwelijks te volgen. 

Hij hield niet op, op een gegeven moment ontsnapte ik door even naar het toilet te gaan. Het mocht niet baten,  hij stond nog met mijn geliefde te praten . Voor de barkruk waar ik eerder op zat. Hij ontwaarde mij en liet mij erdoor om weer te gaan zitten. En zei: you just have to say, get out of my way, you English bastard! Hilariteit alom. Na nog een paar onbegrijpelijke zinnen ging hij weg bij ons.

Na een half uur wilde ik een bestelling plaatsen bij de bar, en daar stond hij, ook nu weer in de weg. 

Get out of my way you English bastard!  zei ik. Correct,  was zijn lachende antwoord.