kale bedoening





 Vandaag was de laatste dag van de vierdejaars studenten, die hier vanaf september geweest zijn. Een enthousiaste groep jonge mensen waarmee ik met veel plezier samengewerkt heb. 

Zo ook  ' mijn'  studente, een frΓͺle ogende jonge vrouw die haar mannetje wel staat. Ze heeft mij laten zien dat je met geduld en doortastendheid bij recalcitrante patienten, toch wat bereiken kan. En goede les voor mij, ik merk dat naarmate ik ouder word, mijn tolerantie een stuk minder is dan veertig ( ja, 40!) jaar geleden.

Toen zij hier op de afdeling kwam had zij moeite met delegeren, wilde zoveel mogelijk alles zelf doen. Ze heeft geleerd dat laatste los te te laten. Als we samenwerkten zei ik: jij bent de baas, gebruik mij maar als slaaf. Jij doet de leuke /interessante dingen, en zeg mij maar welke simpele werkzaamheden ik moet doen. 

Naast all the serious stuff hebben we ook veel gelachen. Om alle rare dingen die we hier meegemaakt hebben, zaken die ik graag in geuren en kleuren beschrijf.   Humor schept een band, en als die gesmeed is werk je veel meer met dan naast elkaar. 

De tijd hier is voorbij gevlogen, vanaf morgen is het een kale bedoening hier zonder deze piepjonge mensen. Een aantal van hun komt later dit jaar terug als collega, daar kijk ik naar uit. Vers bloed op de afdeling is altijd goed. 

Voor de collega's in spΓ© is het een heerlijk vooruitzicht dat ze gewoon aan de slag kunnen zonder feedback- en reflectieformulieren, zonder literatuurstudie, zonder dat er iemand op hun vingers kijkt.

Voor mij betekent het, de handen uit de mouwen steken.  Wachten op een nieuwe lichting vierdejaars , maar dat is pas als de zomer op z'n end loopt. Tot die die tijd moet ik zelf weer aan de bak, de tijd van rondlummelen terwijl de studenten zich een slag in de rondte werken is even voorbij.

En vanmiddag kreeg ik op de valreep nog een mooi compliment van mijn  studente. Ze had een collega aan de telefoon gehad, die door iemand anders zeer onvriendelijk te woord gestaan was.  De studente sprak toen de troostende woorden/ citeerde mij  ; ach, trek  je er maar niets van aan ,sommige mensen zijn gewoon een beetje zuur!




Reacties

  1. Liefste Annemarie, dankbaar voor jou als collegaπŸ’—

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat fijn hΓ¨ als je zo een leuke tijd met elkaar hebt gehad…, en hoe toepasselijk zo een leuk boekje πŸŽπŸ’ erg lief toch…., en nu terug naar de realiteit: …wie is nu het slaafje van het systeem ???…
    Dat wordt inderdaad weer aan de bak voor U ben ik bang..πŸ˜³πŸ€”πŸ˜œπŸ€“

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. dat komt er nou van als je loonslaaf bent...gelukkig bruis ik nog van energie dus het komt wel goed

      Verwijderen
    2. πŸ‘πŸ‘, weet ik πŸ˜‰

      Verwijderen
  3. Wat mooi dat er steeds weer jonge mensen dit mooie maar zware beroep willen doen (Engels zonder vleugels ❤️ ) Als patiente alweer 5jar terug in het AMC zag ik ook een geweldig team aan verpleegkundigen een hecht fijn team zeer kundig de basis van het ziekenhuis zonder jullie kunnen de bete artsen niet fungeren Hoera voor jullie allemaal πŸŽ‰πŸŽ‰πŸŽ‰πŸ‘πŸ‘❤️

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je, ja , het is mooi te zien dat ook jonge mensen dit vak met liefde uitvoeren xxxx

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Mevrou &Co

Een boekje open doen