spreken is zilver, zwijgen is goud

Ik loop naar een patientenkamer, de bel gaat. Mijn zelfstandig-functionerende studente is even van de afdeling af. Patient ligt in isolatie, dus mondmasker op

Ik moet nog vernevelen,  krijg ik meteen te horen. 

Nou nou relax, denk ik. Meteen daarop, en waar is die andere verpleegkundige, ik heb nog vragen voor haar. Die is even iemand ophalen zeg ik. 

Het vernevel-ding is incompleet, zie ik en dat zeg ik hardop. 

Patient kijkt me geirriteerd aan en snauwt dat het in badkamer ligt. En daarna: U heeft nou wel een masker opgezet maar  zorgt u er ook voor dat u schone handen heeft want ik heb al een infectie.  

Goed dat patient dat zegt want ik desinfecteer mijn handen eigenlijk niet. En ik was ze ook nooit ofte nimmer. Maar gelukkig trek ik altijd handschoenen aan.

Het ding is helemaal uit elkaar gehaald en moet weer in elkaar. Ik weet niet meer precies hoe het moet. Nieuw materiaal.  Aangezien de patient hier al duizend keer verneveld heeft zal ik het wel kunnen vragen.

Maar nee, natuurlijk niet. De handen worden afwerend opgestoken, nee , dat weet ik niet.  

Oké, dan niet, zeg  ik onhoorbaar tegen mijzelf. . En daarachter voeg ik wat lelijke gedachten. 

Ik probeer er nog iets van te maken, en informeer hoe het thuis moet qua inhaleren.  Want de planning is vandaag ontslag.

Naar huis, daar weet ik helemaal niets van , krijg ik op  zure toon te horen. 

Vreemd dat had ik wel gelezen vanmorgen bij het begin van mijn dienst,  maar goed. Ik besluit mijn pogingen tot een gesprek op te geven.

Eind ochtend, mijn student gaat bloed afnemen bij de patient. Ik sta ernaast om te assisteren,  buisjes aansluiten.  

Helaas, het bloed tappen lukt niet.   Mogen we bij u in de shunt ( een makkelijk  deel in een ader) prikken ? vraagt ze aan de patient. 

De verpleegkundigen hier mogen dat , itt het lab personeel , wel doen.

Nou dat weet ik niet, dat moeten jullie met elkaar overleggen, zegt patient geergerd.  

En ik, ik hou mijn kaken stevig op elkaar. Geen haar op mijn hoofd die erover peinst om onder deze ijzige omstandigheden in de shunt te prikken

 Soms is zwijgen de beste optie.