rijden rijden rijden in een wagentje..






Met een Dafje op pad, wie wil dat nou niet?

Vandaag nogmaals met mijn wandelvriendin op pad, maar dit keer gebruikten we niet de benenwagen. 





Een prachtige rit gemaakt met dit mooie gele karretje. Ook nu was het weer helemaal goed, en gaf het extra glans aan de tocht








Ik kwam bijna in de verleiding zelf te gaan rijden, het leek uiterst simpel . 

Wat zo leuk is als je in zo'n leuk karretje zit zijn alle zwaaiende en glimlachende mensen die je passeert, iedereen vindt het mooi













Het was een onvergetelijke ervaring, ik kan het iedereen aanbevelen! Wees voorbereid op veel herrie tijdens het rijden en 40 km per uur lijkt alsof je aan het scheuren bent. 






Reacties

  1. pelgrim andre9 april 2026 om 19:28

    Nou, ik weet het niet hoor. Volgens mij heeft u toch stiekem gereden. Op de eerste foto zie ik u ook al achter het stuur zitten en aan haar gezicht te zien vindt uw vriendin Annette dat allemaal maar goed.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie10 april 2026 om 09:12

      het was een fluitje van een cent, ik heb ooit gehoord dat ik een natuurtalent ben

      Verwijderen
  2. Anoniem9 april 2026 om 21:12

    Geweldig om te zien hoe onze “fietsende” reporter hier enorm van kan genieten..👏👏, wat bent U toch een veelzijdige dame met zeer brede interesses.., en leuk om dat zo met Uw wandelvriendinnetje te kunnen doen. 👌👍🤓

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie10 april 2026 om 09:13

      heerlijk om zoveel leuke dingen te kunnen doen. Haal nu uit het leven wat erin zit, dat is mijn devies

      Verwijderen
  3. Henk9 april 2026 om 21:15

    Wat een leuk karretje! Fijn om daarin de eerste beginselen van automobielrijden onder de knie te krijgen! Haha 😘

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Annemarie10 april 2026 om 09:13

      En die kleur was helemaal geweldig! Het was een heerlijk avontuur om daarin te zitten

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

loslaten

Afbeelding
Het hoort bij mij, patienten mee naar huis nemen. Ik kan niet de deur achter mij dicht trekken en mij losrukken van mijn werk, dat is voor mij geen optie. Sommige mensen gaan in mijn systeem zitten. Op de fiets naar huis, onder het eten, onder de douche, zelfs als ik s nachts wakker word denk ik nog aan hun.  Het kan gaan om mensen die mij tot wanhoop gedreven hebben of mensen met wie ik enorm te doen heb, die erg ziek zijn, die komen te overlijden. Zo had ik ooit de zorg voor een meneer, die s avonds binnen gebracht werd met bloedbraken en anaal bloedverlies. Heel sympathieke man, met wie ik grapjes heb lopen maken om zijn ellende te verlichten. Toen ik naar huis ging nam ik afscheid, de volgende dag was ik vrij. Ik heb die nacht nog naar mijn werk gebeld, om te vragen of hij nog leefde. De volgende ochtend nog een keer en tegen de avond voor de derde keer, toen was hij net overleden. Toen kon ik het eindelijk loslaten In het geval van zorg voor een terminale patient heb je ook de...
Meer lezen

Mevrou &Co

Afbeelding
 Vanmiddag een blokje om gegaan in Weesp. En zoals vaker  komt er opeens  iets op je pad. We gingen bij de superleuke lunchroom Mevrou & Co naar binnen voor een bakkie koffie.  Toen ik aanstalten maakte te gaan zitten, stond een meneer achter mij op en ik zag hem uit mijn ooghoek rondscharrelen.  Toen bleek dat zijn hond precies onder de stoel lag waar ik op wilde gaan zitten.  Gelukkig stak er niets uit vanonder die stoel, want anders was ik misschien op een staart of een pootje gaan staan. Het is een handzaam formaat, zei het baasje. Het terras was verlaten, binnen zat het lekker vol. Wij zaten eerste rang, lekker voor het raam. De parasols wapperden vrolijk in de wind, en opeens ging een er vandoor, zo de gracht in. Een jonge vrouw van de bediening holde naar buiten, en bleef bij de kade staan. Ze kon niet bij de steel van het ding komen, en ze boog voorover , ik was bang dat ze in het water zou kukelen. In een reflex greep ik haar bij haar broekband...
Meer lezen

Een boekje open doen

Afbeelding
  Gisteren naar de Zoete Inval in Haarlemmerliede gegaan, om daar een boekpresentatie bij te wonen. Mary van den Brink, de schrijfster, ik heb twee eerder verschenen boeken van haar in mijn boekenkast staan. Ruim op tijd kwamen wij aan, er was meer dan genoeg parkeerruimte. Mijn geliefde graaide naar de achterbank, daar lag zijn jas, en blindelings stak hij zijn rechterarm in de mouw. Ik riep hem een halt toe, want het was mijn jas die hij aan zijn arm geschoven had. Op zich begrijpelijk, want het is dan ook wel een erg fraai exemplaar. En beide jassen  zijn van hetzelfde materiaal gemaakt.  Vandaag de aftrap van het derde boek van Mary, Advocaat van de Leugen. We vielen met onze neus in de boter.  Een tafel vol heerlijke hapjes stond klaar, daaraan konden wij geen weerstand bieden. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik er als een aasgier op aanviel. Het was een bijzondere middag, met een bont gezelschap, redelijk wat mensen uit de transgenderwereld.  ...
Meer lezen