De bril

 Na talloze brillen ben ik overstag gegaan. Een simpel en goed exemplaar aangeschaft. Geen bloemetjes en vrolijke kleurtjes meer, je ziet er toch geen reet van als je erop zit.

De bloemetjesbril is gesneuveld, en heeft nu zijn laatste rustplaats in de kliko gevonden

Hij heeft mij slechts twee jaar mogen dienen. 

Mijn geliefde heeft een nieuwe gehaald, nadat wij er gisteravond een speciaalstudie aan gewijd hebben. Makkelijk te monteren, oersterk ( belastbaar tot 350 kilo) en onopvallend. Overigens heeft het geen meerwaarde voor mij, die kracht van 700 pond . Als ik dat gewicht bereikt heb pas ik sowieso niet meer in dat kleine hokje.

De wc en de bril, een onuitputtelijk onderwerp om over te schrijven. Zo gooiden mijn dochters, toen ze 1,5 jaar oud waren, mijn sleutelbos in de pot. Ze waren heel stil en dan is er altijd wat aan de hand. Ze zaten samen te lachen bij de wc. 

Zelf heb ik ooit mijn bril ( een echte, voor op je neus) in de plee laten vallen. En ook een keer een pieper, op mijn werk, dat liep niet goed af. En wat te denken van zo'n verfrissingsblokje, hoe vaak ik die niet uit de pot heb moeten vissen, jakkes! Die gebruik ik niet meer. 

En een verstopt toilet, regelmatig met een plopper in de weer geweest,  als iemand bergen papier gebruikt had.  

Ach ja , het kleine kamertje is nu sober geworden, met een saaie witte bril. Maar hij is robuust en zorgt ervoor dat je op rozen zit.  Met dit exemplaar hoop ik een duurzame band op te bouwen.

En als afsluiting een anekdote over mijn moeder. Ik was met haar in cafe De Nieuwe Kerk, op de Dam. Daar is nml een invalidentoilet aanwezig, heel handig als je slecht ter been bent. Het bevindt zich in de kelder. 

Mijn moeder erheen, schuifelend achter haar rollator. Ze had geen hulp nodig, ook niet om haar de weg te wijzen. Ze bleef erg lang weg en op een gegeven moment werd ik toch wel ongerust. 

Ik vond haar terug op de bovenste etage, ze was met de lift verkeerd uitgestapt en dwaalde rond, alles zag er opeens anders uit, zei ze. Maar bezoekje aan het toilet was gelukt, dus al met al missie geslaagd.

                                                              En voor deze foto geldt: het is nu of nooit!