vroege vogels

Om half drie ging de wekker. Ik sprong uit bed en maande mijn  geliefde tot actie.

Opstaan luie Peppie! sprak hij zichzelf streng toe.

Naar Schiphol,  daar gingen we. Auto op een langstaanplek geparkeerd en toen met een pendelbus verder. Die zat al aardig vol , wij persten ons naar binnen,  en als haringen in een ton werden we afgevoerd.  

Eenmaal op de vluchthaven ging het vliegensvlug. Ruim op tijd zaten we in de vertrekhal. 

Nog even naar de wc. Alle toiletten bezet. Dus ff wachten.  Vanachter de deuren hoorde ik geen geritsel of spoelen. Ik keek van een afstand onder de deuren door, zag geen voeten.  

Een andere dame was ook daar aangekomen,  trok een deur open en zei : it s heavy to open that door :)

Het vliegtuig in, ik kan me niet heugen dat ik ooit zo krap gezeten heb.  Als sardientjes in een blik. 

Je moet er wat voor over hebben!

De vlucht vloog voorbij, mijn ogen dicht om wat slaap in te halen.

En toen waren we er, voor half tien waren we al geland. 

Bagage ophalen, en dat leverde nog wat stress op. De band lag vol koffers, en toen kwam de melding dat alles er was. Niet dus. Gewacht, maar nee. Alle andere banden afgelopen en daarna kwamen onze koffers er nog uitpiepen, God zij geloofd en geprezen.

Met een taxi naar ons tijdelijk onderkomen, in een tuinhuisje bij familie van mijn geliefde

Daar aangekomen eerst de banden aangehaald, daarna met de metro naar het strand. Ondergronds was het stervensdruk en op de boulevard idem. De zon scheen uitbundig, heel wat kilometers gemaakt, en aan het eind van de dag waren onze voeten helemaal gaar. 

Uitrusten en morgen weer verder op avontuur.

En terwijl de voetbalwedstrijd Barcelona-Madrid nu losbarst , ga ik met de kippen op stok